Star 266

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Star 266
Star 266
Producent Fabryka Samochodów Ciężarowych "Star"
Zaprezentowany 1969
Okres produkcji 1973–2000
Miejsce produkcji  Polska, Starachowice
Poprzednik Star 660
Następca Star 1466
Dane techniczne
Segment terenowy samochód ciężarowy średniej ładowności
Silniki S42
Skrzynia biegów S5-45, 5-biegowa manualna
Długość 6820 mm
Szerokość 2500 mm
Wysokość 2660 mm
2835 mm (z opończą)
3155 mm (z opończą)
Rozstaw osi 2990 mm
1250 mm
Masa własna 7350 kg
Liczba miejsc 2
Dane dodatkowe
Pokrewne Star 200, Star 244
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Star 266 – polski terenowy samochód ciężarowy zaprojektowany do przewozu ładunków i ludzi po szosie i w terenie oraz holowania przyczepy o masie do 4 ton. Produkowany seryjnie w latach 1973-2000 przez Fabrykę Samochodów Ciężarowych "Star" w Starachowicach. Używany jako podstawowy samochód ciężarowo-terenowy w Wojsku Polskim.

Historia modelu[edytuj | edytuj kod]

Star 266, który wziął udział w Rajdzie Paryż-Dakar. Eksponat w Muzeum Przyrody i Techniki w Starachowicach
Star 266 w trakcie służby w Afganistanie
Wóz strażacki Star 266

W 1968 roku w Ośrodku Badawczo Rozwojowym FSC Star, Biurze Konstrukcji Przemysłu Motoryzacyjnego w Warszawie oraz Wojskowym Instytucie Techniki Pancernej i Samochodowej w Sulejówku rozpoczęto prace konstrukcyjne nad nowym polskim terenowym samochodem ciężarowym, będącym następcą produkowanej od 1965 roku rodziny samochodów Star 660. Pierwszy prototyp Stara 266 zbudowany został w 1969 roku. W latach 1970-1973 przeprowadzano testy drogowe kolejnych prototypów oraz prace mające na celu przygotowanie fabryki w Starachowicach do produkcji nowego modelu.

Produkcję seryjną Stara 266 rozpoczęto w 1973 roku. Nadwozie pojazdu osadzone zostało na podłużnicowej ramie spawanej wykonanej z blachy tłoczonej. W układzie jezdnym zastosowano przedni sztywny most napędowy zawieszony na półeliptycznych resorach piórowych oraz dwóch hydraulicznych amortyzatorach teleskopowych. Zawieszenie osi środkowej i tylnej stanowiły mosty napędowe, każdy zawieszony na dwóch odwróconych półeliptycznych resorach piórowych oraz sześciu drążkach reakcyjnych. Mosty napędowe wyposażone zostały w sterowaną pneumatycznie blokadę mechanizmu różnicowego. Układ hamulcowy dostosowano do zasilania hamulców przyczepy oraz wyposażony został w nadciśnieniowy system wspomagania. Do napędu Stara 266 zastosowano polski, 6-cylindrowy, rzędowy silnik diesla z bezpośrednim wtryskiem paliwa typu S359 (od 1983 roku S359M), o pojemności skokowej 6842 cm³ i mocy maksymalnej 110 kW (150 KM). Jednostka napędowa zblokowana została z 5-biegową manualną skrzynią biegów S5-45, zespoloną poprzez wał rurowy ze sterowanym mechanicznie reduktorem SR-380M o dwóch przełożeniach. Dodatkowo skrzynia biegów zintegrowana była z przystawką odbioru mocy typu N10/70, P45/1 lub P45/2.

Star 266 wyposażany był w kabinę wagonową typu 641, posiadającą dwa włazy dachowe, odchylane okna przednie oraz leżankę. W 1985 roku przeprowadzono jej modernizację polegająca na zmianie stylistyki osłony wlotu powietrza. Przestrzeń ładunkową stanowiła jedna z dwóch metalowych skrzyń ładunkowych typu 663 lub 673. Skrzynia typu 663 posiadała dwupoziomową podłogę wykonaną z desek, odchylaną burtę tylną, opończę, montowane do ścian bocznych odchylane ławki, instalację świetlną oraz dźwiękowa, służącą do komunikowania się z kabiną pojazdu. Skrzynia typu 673 posiadała jednopoziomową podłogę wykonaną z desek, opończę oraz odchylane burty boczne i tylną.

Star 266 posiada możliwość pokonywania brodów bez przygotowania o głębokości do 120 cm, natomiast z przygotowaniem do 180 cm. Istnieje również możliwość przeprowadzania auta po dnie, po wcześniejszym przygotowaniu go. Model ten może sprawnie działać przy wilgotności wynoszącej do 98% oraz zapyleniu wynoszącym 1,5 g/cm³.

Na podwoziu modelu Star 266 i jego pochodnych montowano różne wersje zabudów jak np. nadwozia furgonowe typu 117 AUM, nadwozia naprawcze Sarna I i Sarna II, radiostacje R-137B i R-140M, stacje radioliniowe R-409, nadwozie dowódczo-sztabowe ADK-11, generator dymu GD-2, urządzenia do odkażania chemicznego WUS-3, nadwozia pożarnicze, żurawie samochodowe oraz koparki.

Model ten oprócz Wojska Polskiego wykorzystywany jest/był w armiach: Angoli (2785 dostarczonych w latach 1977-81), Birmy (106 w 1990 r.), Jemenu (550 w latach 1999-2000), Libii (650 w 1986 r.), Węgier (174 w latach 1986-89) a także ZSRR (394 w latach 1987-1989)[1].

W 1988 roku dwa Stary 266 wzięły udział w Rajdzie Paryż-Dakar. Do mety dotarły dwie załogi, Jerzy Franek i Tomasz Sikora (kierowca) oraz Jerzy Mazur z Julianem Obrockim.

Po przejęciu fabryki w Starachowicach przez koncern MAN opracowano nowe modele terenowe Star 944 oraz Star 1466. Produkcję Stara 266 zakończono w grudniu 2000 roku, po wprowadzeniu do oferty modelu 1466.

Dodatkowe dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • rozmiar ogumienia – 12.00 - 20",
  • ładowność (teren / szosa) – 3500 / 5000 kg,
  • wymiary skrzyni ładunkowej (długość x szerokość x wysokość) – 3900 x 2200 x 600 mm, metalowa,
  • pojemność zbiornika paliwa – 2 x 150 l.
  • ciężar podwozia w stanie suchym - 5285 kg
  • wymiary gabarytowe dł./szer./wys. 6790 / 2500 / 2660 mm,
  • rozstaw osi 2970+1250 mm,
  • prześwit podłużny/poprzeczny 780 / 325 mm,
  • kąt natarcia/zejścia 37/42,5,
  • pokonywanie wzniesień (I bieg terenowy/szosowy) 76 / 41%,
  • prędkość maksymalna 90 km/h,
  • zużycie paliwa 27 l/100 km,
  • zasięg maksymalny 1040 km.

Modernizacje prototypowe[edytuj | edytuj kod]

Modernizacje seryjne[edytuj | edytuj kod]

W muzeach[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stary do Jemenu w: Raport-WTO nr 8/1999, s.44.
  2. http://www.mtmiu.pl mtmiu.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sławomir Drążkiewicz: Samochód terenowy Star 266. Warszawa: Dom wydawniczy Bellona i Agencja Wydawnicza CB, 2001.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]