Stardust
| Stardust | |
|---|---|
 Artystyczna wizja wyglądu sondy Stardust (NASA) |
|
| Inne nazwy | New Exploration of Tempel 1 (NExT) |
| Zaangażowani | NASA |
| Indeks COSPAR | 1999-003A |
| Rakieta nośna | Delta II 7426 |
| Miejsce startu | Cape Canaveral Air Force Station, Stany Zjednoczone |
| Cel misji | 81P/Wild |
| Cel misji | 9P/Tempel |
| Orbita (docelowa, początkowa) | |
| Okrążane ciało niebieskie | Słońce |
| Czas trwania | |
| Początek misji | 7 lutego 1999 (21:04:15 UTC) |
| Data lądowania | 15 stycznia 2006 (10:10 UTC) |
| Koniec misji | 24 marca 2011 |
| Wymiary | |
| Wymiary | 1,6 × 0,66 × 0,66 m |
| Masa całkowita | 385 kg |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Stardust – amerykańska, bezzałogowa sonda kosmiczna, przeznaczona do badania komety 81P/Wild (Wild 2), realizowana w ramach programu Discovery. Została wystrzelona 7 lutego 1999 z przylądka Canaveral na Florydzie.
W drodze do głównego celu misji, 2 listopada 2002 roku sonda minęła planetoidę (5535) Annefrank, wykonując pierwsze bliskie zdjęcia tego obiektu. Spotkanie z kometą Wild 2 nastąpiło 2 stycznia 2004. Sonda minęła kometę w odległości zaledwie 236 km.
Spis treści |
Cel misji [edytuj]
Kometa Wild 2 została wybrana nieprzypadkowo. Do roku 1974 poruszała się po peryferiach Układu Słonecznego. Oddziaływanie Jowisza pchnęło kometę ku Słońcu, na tor pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza. Wild 2 obiega teraz Słońce w ciągu około 6,5 roku. Od momentu zmiany orbity do przelotu sondy, kometa zbliżyła się do Słońca tylko pięć razy. Były więc duże szanse, że budowa Wild 2 nie zmieniła się od czasów, gdy krążyła na rubieżach Układu Słonecznego. Dzięki tej misji pierwszy raz nauka zyskała szansę przeanalizowania składu obiektu spoza orbity Marsa.
Pył kometarny [edytuj]
Stardust dogoniła swój cel niemal 400 mln km od Ziemi, daleko za orbitą Marsa. 15 stycznia 2006 kapsuła z próbkami pyłu z warkocza komety weszła w atmosferę ziemską z rekordową prędkością ponad 46 tys. km/godz. i wylądowała na spadochronie na pustyni na terenie Utah Test and Training Range w USA, cała podróż trwała więc około 7 lat. Po otwarciu kapsuły sondy okazało się, że złapała ona znacznie więcej drobinek pyłu, niż się tego spodziewali naukowcy. Szacuje się, że w pułapkę z aerożelem złapały się tysiące ziarenek. Ich ilość może przekroczyć nawet milion. Ziarno o wielkości 10 μm może zostać podzielone na setki części, próbki już zostały rozdysponowane między około 150 naukowców.
W skład pyłu komety Wild 2 wchodzi głównie magnez, jednak nie tylko. Stwierdzono również obecność minerałów kojarzonych z wysokimi temperaturami, podczas gdy komety powstają w tej części kosmosu, gdzie temperatury są ekstremalnie niskie. Na tej podstawie stwierdzono, że w skład przynajmniej niektórych komet może wchodzić materiał, który został wyrzucony w dalekie rubieże Układu Słonecznego, gdy Słońce było jeszcze młodą gwiazdą.
Oprócz pobrania pyłu z komety, Stardust zebrała także pył kosmiczny, który również zostanie poddany badaniom.
Dalsze badania [edytuj]
W ramach misji przedłużonej nazwanej Stardust-NExT, 15 lutego 2011 ok. 04:40 UTC sonda przeleciała w odległości 178 km od jądra komety 9P/Tempel (Tempel 1), którą w 2005 roku odwiedził inny bezzałogowy próbnik, Deep Impact. Pozwoliło to naukowcom porównać wyniki pomiarów i obserwacji.
24 marca 2011 roku misja sondy z powodu wyczerpania się paliwa została zakończona.
Bibliografia [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Stardust@Home - projekt znajdowania drobin pyłu przez internautów
- Zaskakujące wyniki badań - Stardust
- NASA - Stardust (ang.)
- Stardust - The Encyclopedia Astronautica (ang.)
- Stardust - Loty kosmiczne
- Kapsuła z sondy Stardust wylądowała na Ziemi - Astronomia.pl
- Stardust a Elektryczny model kosmosu (ang.)
- Stardust/NExT na stronie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
