Stare Miasto (dzielnica Wrocławia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb Wrocławia Stare Miasto
była dzielnica Wrocławia
WroclawStareMiasto.svg
Miasto Wrocław
Status była dzielnica
Założono 1952 do 1990
Powierzchnia 6,8 km²
Ludność (2011)
 • liczba ludności
 • gęstość

52 134[1]
8029,7 os./km²
brak współrzędnych

Stare Miasto – była dzielnica samorządowo-administracyjna Wrocławia, ustanowiona 12 lutego 1952 r., jej funkcje 8 marca 1990 r. przejął w szerokim zakresie Urząd Miejski nowo powstałej Gminy Wrocław. Nazwa Stare Miasto przywoływana jest dla celów statystycznych, oraz funkcjonuje w organach administracji rządowej i specjalnej np. ZOZ, Urząd Skarbowy, Prokuratura, Policja, itp. Obszar dawnej dzielnicy Stare Miasto liczy 6,8 km² zamieszkują ją 54 134 osoby według danych GUS z 31 marca 2011 r.

Granice dzielnicy stanowią: lewy brzeg Odry, dawny bieg Oławy, wschodni odcinek Fosy Miejskiej, ul. Dworcowa oraz linia kolejowa z Dworca Głównego w kierunku Poznania. Do dzielnicy należą osiedla: Stare Miasto (obejmuje także historyczne Nowe Miasto), Przedmieście Świdnickie oraz Szczepin. Ostatnie z nich, zabudowane głównie wysokimi budynkami mieszkalnymi z lat 60. i 70., jest najliczniej zamieszkane, mimo że jego północna część pozostaje niezabudowana.

Przypisy