Starożytni Egipcjanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy starożytnego narodu na ziemiech egipskich. Zobacz też: Egipcjanie.
Egipcjanie
Hatszepsut Tutanchamon
Amenhotep IV (Echnaton) Ramzes II
Zdjęcia (lewy rząd): pierwsze – Hatszepsut, drugie – Amenhotep IV (Echnaton) Zdjęcia (prawy rząd): pierwsze – Tutanchamon, drugie – Ramzes II Wielki
Państwo Starożytny Egipt
Lokalizacja brzegi Nilu na Saharze
Język egipski
Pochodzenie nieznane
Wymarcie Asymilacja większej części narodu z Arabami
Religia Religia starożytnego Egiptu
Liczba Egipcjan  ???
Potomkowie Fellahowie i Koptowie
Język potomków arabski

Język[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: język egipski.

Mieszkańcy Egiptu porozumiewali się w różnych okresach, różnymi językami.

Religia starożytnych Egipcjan[edytuj | edytuj kod]

Starożytni Egipcjanie wierzyli w wielu bogów (politeizm). Bardzo ważne w ich religii było życie po śmierci. Zgodnie z ich systemem wierzeń by móc żyć wiecznie potrzebne jest dobrze zachowane ciało. Dlatego mumifikowali ciała zmarłych. Najważniejsza była mumifikacja króla i członków jego rodziny, ponieważ faraon i jego rodzina byli uznawani za ziemskie wcielenie bóstw.

Na pewien czas w Egipcie religią państwową był monoteizm. Faraon Echnaton z XVIII dynastii, zwany heretykiem zakazał kultu wielu bogów i wprowadził jednego – Atona. Po jego śmierci, za panowania jego syna Tutanchamona przywrócono władzę bóstwom Egiptu. Całkowicie kult Atona zanikł po śmierci Tutanchamona.

Chrześcijaństwo i islam[edytuj | edytuj kod]

W okresie bizantyjskim kulty egipskie zastąpione całkowicie przez chrześcijaństwo, które było religią państwową cesarstwa. W 392 cesarz Teodozjusz I Wielki nakazał zamknąć na zawsze wszystkie pogańskie (w tym egipskie) świątynie. Był to poważny cios dla kultury starożytnej Egiptu (który był jedną z prowincji cesarstwa), ponieważ świątynie egipskie służyły nie tylko do oddawania czci bóstwom, lecz były również szkołami i bibliotekami. Koptowie (Egipcjanie od ok. 30 r. p.n.e.) przechodzili stopniowo na chrześcijaństwo i utworzyli egipski kościół chrześcijański – Kościół koptyjski. Nowy kościół pozostał w stosunkach z papiestwem i Bizancjum. Po Soborze chalcedońskim doszło do rozłamu na prawowiernych i melchitów, czyli katolików.

Po schizmie wschodniej kościół ten pozostał pod wpływem Konstantynopola i zerwał związki z Rzymem. Jego przywódcą jest do dziś Koptyjski patriarcha Aleksandrii.

W VII wieku Arabowie, którzy wcześniej podbili Syrię (prowincję Bizancjum), zaatakowali i podbili Egipt, Cyrenajkę i Trypolitanię. Przybywający tu z Biskiego Wschodu przynieśli tu nową monoteistyczną religię – Islam. Chrześcijańscy Egipcjanie (Koptowie) podlegali islamizacji, czego efektem jest to, że dziś większość mieszkańców Egiptu to muzułmanie. Mimo to do dziś istnieją dwa kościoły koptyjskie:
Koptyjski Kościół Ortodoksyjny
Kościół katolicki obrządku koptyjskiego
Fellahowie (Arabowie zasymilowani z Koptami) w większości wybrali Islam, jednak 20% egipskich Fellahów (zw. Fallahami) jest wyznawcami kościoła koptyjskiego.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Obecnie trwają dyskusje na ten temat. Nie wiadomo skąd wzięli się ludzie o takim kolorze skóry w Afryce. Uznaje się, że nie są to: Murzyni, Arabowie, Europejczycy, ani Żydzi.

Asymilacja i potomkowie[edytuj | edytuj kod]

Naród ten przestał istnieć po napływie muzułmańskich Arabów do Egiptu. Potomkami starożytnych Egipcjan są Koptowie i Fellahowie (Arabowie zasymilowani z Egipcjanami). Koptowie to Egipcjanie po podboju rzymskim.

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

  • Na Bałkanach istnieje romska grupa etniczna, tzw. Egipcjanie Bałkańscy. Romskie organizacje na Bałkanach często posiadały przymiotniki „koptyjski” lub „egipski”. Określają się również mianem Kopt (Koptowie). Są przeważnie wyznawcami islamu i posługują się językiem albańskim.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]