Starodruk
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Starodruk, stary druk – według Karola Estreichera, twórcy "Bibliografii Polskiej" – to książka wydana między 1501 a 1800 rokiem. Szacuje się, że od XV do XVIII wieku na terenie Polski wydano 73 000 tytułów.
Według Kaweckiej-Gryczowej przeciętny nakład polskiego starodruku w XVI i XVII wieku to 500 egzemplarzy.
