Starokonstantynów
| Starokonstantynów | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Obwód | chmielnicki | ||||
| Powierzchnia | 40 km² | ||||
| Populacja (2001) • liczba ludności |
35 206 |
||||
| Nr kierunkowy | +380-3854 | ||||
| Kod pocztowy | 31100—31109 | ||||
Starokonstantynów, dawniej Konstantynów (ukr. Старокостянтинів, trb. Starokostiantyniw) — miasto w obwodzie chmielnickim Ukrainy.
Założone zostało w 1525 przez księcia Konstantego Ostrogskiego na miejscu innej wykupionej osady i otrzymało nazwę Konstantynów. Obecna nazwa miasta obowiązuje dopiero od XIX wieku.
Miasto położone jest w widłach rzeki Słuczy i Ikopotu, które tworzą obecnie zalew.
Dawniej wiódł tędy Czarny szlak - jedna z trzech głównych dróg najazdów tatarskich pustoszących niemal co roku Rzeczpospolitą. Z tego powodu Konstanty Wasyl Ostrogski wybudował tutaj małą twierdzę w kształcie czworoboku.
W 1870 w miejscowości urodził się Jakub Weinles - polski artysta malarz, a w 1889 Mikołaj Prus-Więckowski - polski inżynier i generał Wojska Polskiego.
Według spisu ludności z 2001 roku miasto liczyło 35.206 mieszkańców.
Spis treści |
Zabytki[edytuj]
- zamek z XVI wieku, z przybocznym kościołem i dzwonnicą
- obronna wieża klasztoru dominikanów górująca nad okolicą
- klasztor kapucynów
Miasto w literaturze[edytuj]
Stary Konstantynów pojawia się w przepowiedni Wernyhory. Według niej pod miastem Polacy mają ostatecznie zwyciężyć Rosjan.
"(...) Moskale dwa razy na głowę pobici zostaną: raz pod Batowem (...), drugi raz pod Starym Konstantynowem w jarze Hanczarycha zwanym."
Miasto jest też głównym miejscem, w którym odgrywa się akcja autobiograficznej książki "Pożoga" Zofii Kossak-Szczuckiej, opisującej krwawe dzieje rewolucji bolszewickiej lat 1917 - 1919.
Zobacz też[edytuj]
Linki zewnętrzne[edytuj]
- MSN World Atlas
- Zdjęcia ze Starokonstantynowa
- Starokonstantynów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XI (Sochaczew – Szlubowska Wola) z 1890 r.
- Zamek Ostrogskich odkrywa swoje tajemnice (ros.)
|
|||||||
|
|||||||||||