Starszy sierżant

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Starszy sierżant
Wojska Lądowe
Aktualne oznaczenie stopnia
naramiennik
naramiennik
kurtka nieprzemakalna
kurtka nieprzemakalna
Oznaczenie stopnia 1938-39
naramiennik
naramiennik
Oznaczenie stopnia 1920-38
naramiennik
naramiennik

Starszy sierżantstopień wojskowy wyższy od sierżanta.

W Wojsku Polskim wprowadzony w 1919 roku[1]. Starszy sierżant wchodzi w skład korpusu podoficerów.

W Siłach Zbrojnych PRL należał do grupy podoficerów starszych[2].

Występuje również w Policji, Służbie Więziennej, Straży Granicznej, Agencji Wywiadu, ABW i BOR. W Marynarce Wojennej odpowiada mu stopień starszego bosmana. W Państwowej Straży Pożarnej odpowiada mu stopień Starszy ogniomistrz [3].

Oznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Oznaczenie stopnia w Wojsku Polskim to dwie srebrne krokiewki na naramiennikach i otoku czapki; naramienniki obszyte matowosrebrną taśmą[1].

Zgodnie z przepisami ubiorczymi żołnierzy Wojska Polskiego z 1972 roku starszy sierżant nosił na przodzie otoku czapki garnizonowej haftowaną bajorkiem oznakę w kształcie litery „V” („krokiewka”) skierowaną kątem w dół, o ramionach długości 3,3 cm i szerokości 5 mm, oraz drugi znak w kształcie litery „V”, umieszczony wewnątrz w odstępie 2 mm. Naramiennik obszyty wokół taśmą szerokości 8 mm z wyjątkiem wszycia przy rękawie; na naramiennikach wewnątrz obszycia – znak w kształcie litery „V”. Rozwarcie ramion krokiewki w kierunku guzika naramiennika – pod kątem 60 st; odległość od wszycia rękawa do wierzchołka krokiewki 2 cm, oraz drugi znak w kształcie litery „V”, umieszczony wewnątrz w odstępie 4 mm[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. s. 411.
  2. Podręcznik dowódcy drużyny. s. 66.
  3. Dz. U. z 2010 r. Nr 27, poz. 135
  4. Przepisy ubiorcze żołnierzy Wojska Polskiego z 1972 roku. s. 49-55.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło starszy sierżant w Wikisłowniku
  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979.
  • Ministerstwo Obrony Narodowej; Inspektorat Szkolenia: Podręcznik dowódcy drużyny; Szkol. 378/69. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.
  • Przepisy ubiorcze żołnierzy Wojska Polskiego; sygn. Mund. 45/71/III. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1972.