Start Gniezno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy gnieźnieńskiego klubu żużlowego. Zobacz też: Start 1954 Gniezno.
Speedway logo.svg TŻ Start Gniezno
Start Gniezno
Start Gniezno
Przydomek Orły
Barwy czerwono-czarne
Data założenia 2004
Liga I liga
Adres 62-200 Gniezno, ul. Wrzesińska 25
Stadion Stadion Startu Gniezno
Trener Lech Kędziora
Strona internetowa
Stadion Startu Gniezno.

Towarzystwo Żużlowe "Start" Gniezno – polski klub żużlowy z Gniezna, założony w 2004 r. TŻ "Start" kontynuuje tradycje klubu SKS "Start" Gniezno, założonego w 1952 r.

Spis treści

[edytuj] Historia

Początki gnieźnieńskiego żużla sięgają końca lat czterdziestych, jednak sekcję żużlową przy Zrzeszeniu Sportowym START Gniezno zgłoszono do rozgrywek ligowych dopiero w 1956 roku, natomiast pierwszy klub żużlowy w Gnieźnie utworzono 8 lat wcześniej. Do najbardziej znanych zawodników tamtego okresu należał Henryk Cieślewicz. Wraz z Czesławem Odrzywolskim, Bolesławem Ciesielskim, Stanisławem Gierdalem, Kazimierzem Krupą, Juliuszem Ptaszyńskim, Eugeniuszem Wróżyńskim, Bogdanem Wróblewskim, Andrzejem Pogorzelskim i Teodorem Pogorzelskim stanowił on trzon drużyny Startu w rozgrywkach ligowych lat pięćdziesiątych.

Szczególnym wydarzeniem w historii był pierwszy, historyczny awans zespołu z Grodu Lecha w szeregi pierwszoligowców w roku 1958. Debiut w gronie najlepszych drużyn kraju był dla beniaminka udany, gdyż w końcowej tabeli drużyna Startu zajęła piąte miejsce (startowało wówczas 8 drużyn w pierwszej lidze). W rok później gnieźnianie spadają jednak do II ligi. Zespół trapiony był licznymi kontuzjami czołowych zawodników. Drużynę podczas sezonu 1958/1959 dotknęła tragiczna śmierć pozyskanego rok wcześniej Witolda Świątkowskiego.

Od roku 1961 przez następne 19 lat Start występował w drugiej lidze, zmagając się z kłopotami finansowymi. Do wyróżniających się zawodników w latach sześćdziesiątych zaliczyć należy Mariana Kwarcińskiego, Leona Majewicza, Stanisława Witkowskiego, Henryka Cieślewicza, Henryka Karasińskiego, Czesława Odrzywolskiego, Kazimierza Grudzińskiego i Wiesława Rutkowskiego.

Na początku lat 70. pojawili się w Gnieźnie młodzi, zdolni wychowankowie, którzy potrafili skutecznie rywalizować o miejsce w składzie z bardziej doświadczonymi zawodnikami, m.in.: Eugeniusz Błaszak, Leon Kujawski i Marcin Rożak. Ponadto do Pierwszej Stolicy Polski przybyli bracia Wojciech i Jan Pukowie ze Stali Gorzów oraz Wojciech Kaczmarek z Unii Leszno. Warto odnotować, iż w 1975 roku 21-letni wówczas Eugeniusz Błaszak stanął na najniższym stopniu podium w MIMP oraz w finale Srebrnego Kasku. W 1977 roku gnieźnieńskim klubem wstrząsnęło tragiczne wydarzenie. Podczas finału Srebrnego Kasku w Tarnowie śmiertelnych obrażeń doznał utalentowany, młody zawodnik Marcin Rożak.

Przełomem dla „startowców” okazał się rok 1979. Nadzieje gnieźnieńskich kibiców, związane z trenerem Andrzejem Pogorzelskim spełniły się i drużyna pewnie - z pierwszego miejsca - awansowała do najwyższej klasy rozgrywkowej. Ponadto para juniorów zdobyła brązowy medal w finałowym turnieju MMPPK. Do kolejnego sezonu Start przystąpił bez żadnych zmian personalnych. Dość nieoczekiwanie w ligowej tabeli zajął trzecie miejsce. Zdobyty wówczas brązowy medal DMP to do dziś największy sukces gnieźnieńskiego klubu. Niebagatelny wkład w uzyskany rezultat mieli: Eugeniusz Błaszak, Leon Kujawski, Wojciech Kaczmarek, Kazimierz Wójcik, Stanisław Gała, Romuald Łoś i inni. Powodzeniem zakończyły się także finały MDMP i MPPK, w których czerwono-czarni wywalczyli brązowe krążki.

Kolejne sezony nie były już tak udane, a w roku 1984 Start opuszcza pierwszą ligę. Przyczyniły się do tego osłabienia jakich doznała gnieźnieńska drużyna (zakończenie kariery W. Kaczmarka i odejście E. Błaszaka). Pozyskani w ich miejsce zawodnicy (Henryk Olszak i Marek Kępa) nie byli już tak skuteczni. Mimo tych kłopotów sporą niespodziankę w 1982 roku sprawił Wojciech Pankowski, zdobywając srebrny medal MIMP.

Na drugoligowym froncie zawodnicy spod znaku Piastowskiego Orła walczyli przez dwa sezony, by w 1986 roku pod wodzą trenera Mariana Kwarcińskiego ponownie zapukać do drzwi pierwszej ligi. Zespół występował wtedy w składzie: Piotr Podrzycki, Leon Kujawski i Kazimierz Wójcik oraz (Jacek Gomólski, Waldemar Cieślewicz i Grzegorz Smoliński). Rok 1987 przyniósł kolejną tragiczną wiadomość. Podczas czwórmeczu młodzieżowego w Poznaniu groźny upadek spotkał Grzegorz Smolińskiego, który wkrótce umarł w szpitalu. Rozgrywki kończą się dla Startu degradacją do drugiej ligi. Nie pomógł w tej sytuacji nawet transfer Grzegorza Śniegowskiego. Pozytywnym akcentem był jednak brązowy medal zdobyty w MMPPK przez J. Gomólskiego, K. Wankowskiego i rezerwowego T. Fajfera, który rok później zostaje wicemistrzem w finale MIMP. Po tym sezonie następuje rozpad drużyny gnieźnieńskiej. Zawodnicy kończą kariery lub przenoszą się do innych klubów.

Lata 1988-94 nie przyniosły większych sukcesów w rozgrywkach ligowych, ale młodzieżowcy nie zawiedli. Tomasz Fajfer, Szczepan Kulczak oraz rezerwowy Paweł Maciejewski zdobyli srebrny medal w MMPPK.

Kolejny ważny sezon dla Startu to rok 1995, w którym to gnieźnianie ponownie awansowali do pierwszej ligi. Największy wkład w sukces drużyny prowadzonej przez Zbigniewa Jądera mieli Antonín Kasper, Jacek Gomólski i bracia Fajferowie (Tomasz i Adam). Przed sezonem '96 do gnieźnian dołączył Robert Sawina, który stał się liderem zespołu. Do Bydgoszczy odszedł natomiast J. Gomólski.

W latach 96-99 czerwono-czarni większość sukcesów odnieśli poza rozgrywkami ligowymi. W finale MPPK'96 para gnieźnian zdobyła srebrny medal, a w 1998 Krzysztof Jabłoński stanął na drugim stopniu podium jako wicemistrz świata juniorów w Pile. W tym samym roku młodzieżowcy Startu zostali złotymi medalistami MDMP, srebrnymi MMPPK, a seniorzy uplasowali się na trzeciej pozycji w MPPK. Mimo tych osiągnięć rok później gnieźnieński klub spadł do drugiej klasy rozgrywkowej - nowo utworzonej I ligi. W ostatnim roku startów w gronie najlepszych drużyn w kraju ponownie młodzieżowcy powiększyli konto medalowe gnieźnieńskiego klubu, zdobywając brąz w MMPPK.

Warto także zaznaczyć, że w sezonie 2002 wicemistrzem Polski w finale IMP w Toruniu został Krzysztof Cegielski reprezentujący barwy Startu. Był to pierwszy medal w tej prestiżowej imprezie dla zawodnika z Gniezna. W tym samym sezonie gnieźnianie w ostatnim meczu ligowym przegrali walkę o awans z ZKŻ Zielona Góra, a później po barażach z Wybrzeżem Gdańsk.

Najgorsze dni w historii gnieźnieńskiego sportu żużlowego przypadły na rok 2004. Zespół wygrał tylko jedno spotkanie, klub przeżywał ogromne kłopoty, zarówno finansowe, jak i kadrowe. Mimo przeciwności losu zakończył sezon, jednak opuścił ekstraklasę. Był to ostatni rok, w którym drużyna reprezentująca Gród Lecha występowała jako Spółdzielczy Klubu Sportowego „START” Gniezno. Działacze zdecydowali się zawiesić działalność klubu i powołać nowy - Towarzystwo Żużlowe „START” Gniezno, które zostało spadkobiercą i kontynuatorem dorobku SKS.

22 czerwca 2008 r. podczas wyjazdu żużlowców na mecz ligowy do Równego na Ukrainie, spłonął bus wiozący wszystkie 11 motocykli zawodników[1].

Stub sekcji Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

[edytuj] Władze klubu

  • Prezes klubu: Arkadiusz Rusiecki
  • Członek Zarządu: Andrzej Hurysz
  • Członek Zarządu: Roman Michalski
  • Członek Zarządu: Dariusz Imbierowicz
  • Członek Zarządu: Rafael Wojciechowski
  • Członek Zarządu: Robert Wawrzyniak
  • Członek Zarządu: Waldemar Rewers
  • Członek Zarządu: Bartosz Walczak
  • Członek Zarządu: Robert Łukasik
  • Członek Zarządu: Lucjan Graczyk
  • Menedżer Sprzedaży i Marketingu: Marcin Śliwiński
  • Rzecznik prasowy: Damazy Gandurski
  • Trener drużyny: Lech Kędziora
  • Przewodniczący Komisji Rewizyjnej: Marcin Motylewski
  • Komisja Rewizyjna: Maciej Wilkosz
  • Komisja Rewizyjna: Jarosław Trąpczyński
  • Kapelan klubu: ks. Jarosław Kulpiński

[edytuj] Skład na sezon 2012

[edytuj] Historia startów w lidze

Sezon Liga Miejsce Uwagi
1948 PLO[2] 4 Zespół zgłoszono do rozgrywek pod nazwą Unia Gniezno. Przegrał w barażu o prawo startu w II lidze w sezonie 1949 z Unią Chodzież i rezerwami MotoKlubu Rawicz.
1949 - -
1950 PLO 7 (w tym sezonie jako Związkowiec Gniezno)
1951 PLO 8 w "Grupie B" (od tego sezonu jako Spójnia Gniezno)
1952 PLO 2 w "Grupie 2"
1953 PLO  ?
1954 PLO  ?
1955 PLO 6 (od tego sezonu jako Start Gniezno)
1956 II 7 w "Grupie Północ"
1957 III 1 w "Grupie Północ" - awans do II ligi
1958 II 1 awans do I ligi
1959 I 5
1960 I 8 spadek do II ligi
1961 II 6
1962 II 5
1963 II 7 W sezonach '63-'68 rozgrywki I i II ligi odbywały się w cyklu dwuletnim, choć medale DMP rozdawano co roku.
1964 II 5 W cyklu dwuletnim 1963-1964 5 miejsce.
1965 II 9
1966 II 8 W cyklu dwuletnim 1965-1966 9 miejsce.
1967 II 7
1968 II 5 W cyklu dwuletnim 1967-1968 6 miejsce.
1969 II 6
1970 II 6
1971 II 8 (ostatnie m-sce)
1972 II 7
1973 II 8 (ostatnie m-sce)
1974 II 7
1975 II 6
1976 II 5
1977 II 3
1978 II 4
1979 II 1 awans do I ligi
1980 I 3
1981 I 5
1982 I 9 Wygrany w barażu o I ligę z Unią Tarnów.
1983 I 8
1984 I 10 spadek do II ligi
1985 II 3
1986 II 1 awans do I ligi
1987 I 10 spadek do II ligi
1988 II 6
1989 II 6
1990 II 4
1991 II 8
1992 II 3
1993 II 5
1994 II 4
1995 II 1 awans do I ligi
1996 I 7
1997 I 8
1998 I 6
1999 I 10 spadek do nowo utworzonej I ligi
Reforma systemu rozgrywek ligowych
Podział na Ekstraligę, I ligę i II ligę
2000 I 5
2001 I 4
2002 I 2 Przegrany w barażu o Ekstraligę z Wybrzeżem Gdańsk.
2003
wyniki
I 5
2004
wyniki
I 7 W rundzie finałowej, tj. rozgrywkach łączonych I ligi (m-sca 5-7) oraz II ligi (m-sca 1-3) zajął 6 m-sce - spadek do II ligi.
2005
wyniki
II 1 awans do I ligi
2006
wyniki
I 3
2007
wyniki
I 8 spadek do II ligi
2008 II 1 Awans do I ligi.
2009 I 4
2010 I 3
2011 I 3 Przegrany w barażu z Włókniarzem Częstochowa.

[edytuj] Osiągnięcia drużyny

Rozgrywki Złote medale Srebrne medale Brązowe medale
Suma Lata Suma Lata Suma Lata
Drużynowe mistrzostwa Polski 1 1980
Młodzieżowe Drużynowe MP 1 1998 1 2011 1 1980
MP par klubowych 1 1996 3 1979, 1980, 1998
Młodzieżowe MP par klubowych 2 1990, 1998 2 1987, 1999
Indywidualne MP 1 2002
Młodzieżowe indywidualne MP 2 1982, 1988 2 1975, 2010
Łączny dorobek medalowy: 16
(wraz z osiągnięciami poprzedników)
złotych: 1 srebrnych: 7 brązowych: 9

Ponadto:

ROZGRYWKI I miejsca II miejsca III miejsca
Suma Lata Suma Lata Suma Lata
Złoty Kask 2 1980, 1999 1 1990
Srebrny Kask 5 1962[3], 1975, 1998, 2006, 2007
Brązowy Kask 2 1981, 1997 2 1998, 2011[4]

[edytuj] Lista żużlowców Startu Gniezno w historii

[edytuj] Organizator turniejów

[edytuj] Ciekawostki

Przypisy

  1. sport.pl
  2. Poznańska Liga Okręgowa Drużynowych Mistrzostw Polski maszyn przystosowanych
  3. Rozgrywki o SK były wówczas odpowiednikiem ZK dla zawodników II ligi.
  4. Brązowy Kask dla Patryka Dudka! (wyniki) - Żużel - SportoweFakty.pl

[edytuj] Linki zewnętrzne

Oficjalna strona Startu Gniezno

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach