Stary Węgliniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stary Węgliniec
Kościół pw. MB Szkaplerznej
Kościół pw. MB Szkaplerznej
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat zgorzelecki
Gmina Węgliniec
Liczba ludności (2008[1]) 1050
Strefa numeracyjna (+48) 75
Kod pocztowy 59-940
Tablice rejestracyjne DZG
SIMC 0193051
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Stary Węgliniec
Stary Węgliniec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stary Węgliniec
Stary Węgliniec
Ziemia 51°18′15″N 15°11′42″E/51,304167 15,195000Na mapach: 51°18′15″N 15°11′42″E/51,304167 15,195000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa miejscowości

Stary Węgliniec (niem. Alt Kohlfurt[2]) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Węgliniec.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość leży w Borach Dolnośląskich, nad rzeką Czerną Małą, przy drodze wojewódzkiej nr 296.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Stary Węgliniec[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość powstała w XVI w. wokół kuźni żelaza. W latach wojny siedmioletniej i wojen napoleońskich (1813) Stary Węgliniec był grabiony i zmuszany do płacenia kontrybucji różnym przechodzącym przez niego wojskom. Po II wojnie światowej w Starym Węglińcu osiedlili się repatrianci, głównie z dawnych kresów II Rzeczypospolitej (z województwa stanisławowskiego). Od 2001 r. corocznie organizowana jest „Noc Świętojańska” z różnymi atrakcjami, zabawami i konkursami[3]. We wrześniu 2010 r. został oddany do użytku kompleks boisk wielofunkcyjnych.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:

  • kościół par. pw. MB Szkaplerznej, z XVII w., pierwsza, drewniana, katolicka kaplica na miejscu obecnego kościoła powstała w 1562 r., inna podawana data to 1518 r.. Została ona rozebrana w 1687 roku, czyniąc miejsce obecnej, murowanej świątyni. Był to wówczas kościół ewangelicki św. Anny. Kościół był rozbudowywany na przestrzeni kilku wieków: przedsionek dobudowano w XVIII wieku, wieża kościoła pochodzi z końca XIX wieku, a zakrystia powstała poprzez rozbudowanie dawnej kostnicy w 1962 roku. W 1946 r. kościół ponownie został przejęty przez katolików i poświęcony Matce Boskiej Szkaplerznej. Do lat 80. XX w. w kościele znajdowały się organy z końca XVII wieku. W 1996 r. zamontowano na wieży kościoła zegar. W 2010 r. dokonano renowacji elewacji zewnętrznej oraz wymieniono pokrycie dachowe. W kościele znajdują się m.in.:
  • renesansowa ambona z XVII wieku z wyobrażeniami czterech ewangelistów,
  • klasycystyczny ołtarz z końca XVII wieku, odrestaurowany w 1996 roku; w centrum ołtarza znajduje się kopia obrazu Matki Boskiej Kochawińskiej, namalowana przez Stanisława Wolfa,
  • malowidła z początku XVIII wieku, przedstawiające sceny ze Starego i Nowego Testamentu.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stan na 31 grudnia.
  2. 2,0 2,1 Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).
  3. Noc Świętojańska 2011 w Borach Dolnośląskich
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 11.11.2012]. s. 258.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]