Starzec lepki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Starzec lepki
Kleverig kruiskruid R0020102.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj starzec
Gatunek starzec lepki
Nazwa systematyczna
Senecio viscosus L.
Sp. pl. 2:868. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Starzec lepki (Senecio viscosus L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje w Europie (bez Skandynawii i Wysp Brytyjskich) oraz na części Azji (Turcja, Kaukaz, Zakaukazie)[2]. Rozprzestrzenił się też gdzieniegdzie poza rodzimym obszarem swojego występowania[2]. W Polsce gatunek częsty zarówno na niżu jak i w górach.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina do 60 cm wysokości, cała lepko, gruczołowato owłosiona, o silnym zapachu.
Liście
Pierzasto wcinane, odcinki liści lancetowate, nierówno, niekiedy głęboko ząbkowane.
Kwiaty
Zebrane w koszyczkach osiągających 12 mm średnicy, zwykle z 13 podwiniętymi, kwiatami języczkowatymi. Zewnętrzne listki okrywy z czarną plamką na szczycie, zwykle w liczbie 21. Występują też dodatkowe, luźno odstające listki okrywy. Kwitnie od lipca do września.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. Siedlisko: zręby, nieużytki, przydroża, skarpy, torowiska kolejowe. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek wyróżniający dla Cl. Senecioni-Tussilaginetum[3].

Morfologia

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z starcem leśnym[4].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-27].
  3. Matuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  4. Rutkowski Lucjan. Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Gibbons B., Brough P. 1992. Atlas roślin Europy Północnej i Środkowej. Multico, Warszawa. ISBN 83-7073-080-9.