Starzec zwyczajny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Starzec zwyczajny | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Asteroideae |
| Rodzaj | starzec |
| Gatunek | starzec zwyczajny |
| Nazwa systematyczna | |
| Senecio vulgaris L. Sp. pl. 2:867. 1753 |
|
| Mapa zasięgu | |
 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Starzec zwyczajny (Senecio vulgaris) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych. Rodzimy obszar jego występowania to Europa, znaczna część Azji i Afryka Północna (Algieria, Libia, Maroko, Tunezja)[2]. Znacznie jednak powiększył swój zasięg i jako gatunek zawleczony rozprzestrzenił się w innych rejonach świata[2]. Jest pospolity na terenie całej Polski. Prawdopodobnie archeofit[3].
.jpg&filetimestamp=20060603120001)
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Cała roślina jest przeważnie pajęczynowato owłosiona, czasami naga.
- Łodyga
- Wzniesiona, o wysokości 7-30 cm, górą rozgałęziająca się.
- Liście
- Pierzastowcinane, o odcinkach malejących ku nasadzie, nierówno ząbkowane. Ich nasady uszkowato obejmują łodygę.
- Kwiaty
- Zebrane w koszyczki tworzące rozgałęziony podbaldach. Okrywa koszyczków do połowy czarna, wewnętrzna jest ok. 4 razy dłuższa od zewnętrznej. W koszyczkach brak kwiatów języczkowych, wszystkie kwiaty rurkowe. Kwitnie przez cały rok (również w zimie, jeśli nie ma śniegu). Kwiaty zapylane są głównie przez muchy i osy, które zbierają pyłek, roślina nie wytwarza nektaru.
- Owoc
- Przylegająco owłosione niełupki. Roślina wiatrosiewna.
[edytuj] Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit. Pospolity chwast pól i ogrodów w Polsce. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Cakiletea maritimae[4]. Roślina trująca z powodu zawartych w niej trujących alkaloidów (alkaloid pirolizydynowy – senecjonina).
[edytuj] Zmienność
Tworzy mieszańce z starcem leśnym i s. wiosennym[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-27].
- ↑ 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
[edytuj] Bibliografia
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
