Starzec zwyczajny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Starzec zwyczajny
Illustration Senecio vulgaris0.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj starzec
Gatunek starzec zwyczajny
Nazwa systematyczna
Senecio vulgaris L.
Sp. pl. 2:867. 1753
Mapa zasięgu
Range map-Senecio vulgaris-world.svg
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Starzec zwyczajny (Senecio vulgaris) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych. Rodzimy obszar jego występowania to Europa, znaczna część Azji i Afryka Północna (Algieria, Libia, Maroko, Tunezja)[2]. Znacznie jednak powiększył swój zasięg i jako gatunek zawleczony rozprzestrzenił się w innych rejonach świata[2]. Jest pospolity na terenie całej Polski. Prawdopodobnie archeofit[3].

Liście

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Cała roślina jest przeważnie pajęczynowato owłosiona, czasami naga.
Łodyga 
Wzniesiona, o wysokości 7-30 cm, górą rozgałęziająca się.
Liście
Pierzastowcinane, o odcinkach malejących ku nasadzie, nierówno ząbkowane. Ich nasady uszkowato obejmują łodygę.
Kwiaty
Zebrane w koszyczki tworzące rozgałęziony podbaldach. Okrywa koszyczków do połowy czarna, wewnętrzna jest ok. 4 razy dłuższa od zewnętrznej. W koszyczkach brak kwiatów języczkowych, wszystkie kwiaty rurkowe. Kwitnie przez cały rok (również w zimie, jeśli nie ma śniegu). Kwiaty zapylane są głównie przez muchy i osy, które zbierają pyłek, roślina nie wytwarza nektaru.
Owoc
Przylegająco owłosione niełupki. Roślina wiatrosiewna.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Pospolity chwast pól i ogrodów w Polsce. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Cakiletea maritimae[4]. Roślina trująca z powodu zawartych w niej trujących alkaloidów (alkaloid pirolizydynowy – senecjonina).

Pokrój

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z starcem leśnym i s. wiosennym[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-27].
  3. 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.