Staurakios (logoteta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Zobacz też: Staurakios – cesarz bizantyjski.

Staurakios (lub Stauracius; gr. Σταυράκιος; zm. 3 czerwca 800 r.) – bizantyński eunuch, patrycjusz i urzędnik, który wyrósł na jednego z najważniejszych i najbardziej wpływowych współpracowników bizantyńskiej cesarzowej Ireny. Skutecznie działał jako logoteta (logothetēs tou dromou) podczas sprawowania przez nią regencji w imieniu syna, Konstantyna VI (780-790), aż został obalony i wygnany w wyniku wojskowego buntu Michała Lachanodrakona na rzecz młodego cesarza. Powrócił do władzy wraz z Ireną w 792 i wspomagał ją przy usunięciu, oślepieniu i być może uśmierceniu Konstantyna VI w 797. Jego pozycja została w późniejszym czasie zagrożona przez wpływy innego potężnego eunucha Aetiosa.

Literatura[edytuj | edytuj kod]