Stefan Śnieżko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Śnieżko
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1936
Ginejciszki
Senator II kadencji
Przynależność polityczna Polski Program Liberalny
Okres urzędowania od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993

Stefan Śnieżko (ur. 5 czerwca 1936 w Ginejciszkach na Litwie) – polski polityk, prokurator, senator II kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1965 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Następnie do 1981 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej oraz pracował w prokuraturach m.in. w Giżycku i Olsztynie, gdzie doszedł do stanowiska zastępcy prokuratora rejonowego. Został odwołany ze stanowiska we wrześniu 1981 w związku z zaangażowaniem się w działalność w "Solidarności". W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 17 grudnia 1982. Był uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[1]. Od 1983 posiadał uprawnienia radcy prawnego, od 1989 także adwokata. W latach 1990–2001 pełnił funkcję zastępcy Prokuratora Generalnego. Był także senatorem II kadencji z ramienia Kongresu Liberalno-Demokratycznego. W 2004 przeszedł w stan spoczynku.

3 maja 2009 odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. 23 maja 2009 rada Polskiej Fundacji Katyńskiej nadała mu Medal Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej[2].

Przypisy

  1. Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0.
  2. Prawda niewypowiedziana. "Kombatant" nr 5 (221), maj 2009. [dostęp 27 kwietnia 2012]. s. 33.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]