Stefan Bagiński

Z Wikipedii

Stefan Bagiński (30 sierpnia 1892 w Warszawie - 26 października 1969), lekarz, histolog, embriolog.

W roku 1900 mając 8 lat wyjechał z rodzicami do Baku gdzie ukończył szkołę średnią. Następnie kształcił się na lekarza, by w roku 1916 uzyskać dyplom z odznaczeniem (cum maxima laude). Po trzech latach pracy powrócił do Warszawy, by w roku 1920 dostać powołanie do wojska, gdzie jako lekarz służył w Wilnie. Będąc w Wilnie został asystentem Jerzego Alexandrowicza w Zakładzie Histologii na uniwersytecie w Wilnie.

Stopień naukowy doktora medycyny uzyskał w roku 1924 za pracę Badania doświadczalne nad ciałami tłuszczowatymi w nadnerczach zwierząt ssących.

W roku 1926 został wydelegowany jako stypendysta rządu francuskiego do Lyonu, gdzie zapoznał się z metodami histochemicznymi, następnie w 1927 kształcił się dalej pod kierunkiem prof. Eugène Gleya w Stacji Morskiej w Banyuls-sur-Mer.

Za pracę O komórkach barwikowych w szyszynce zwierząt ssących i ludzi: ich morfologja, histochemja i znaczenie uzyskał w roku 1929 naukowy stopień docenta na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie

Lata 1937 - 1939 to okres, kiedy to po odejściu Jerzego Alexandrowicza objął kierownictwo nad katedrą histologii w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie.

W okresie II wojny światowej, w latach 1940 - 1941 oraz w roku 1945 pracował w Instytucie Przeciwgruźliczym w Wilnie na stanowisku kierownika tegoż Instytutu. Po wojnie w roku 1945 objął funkcję kierowniczą w katedrze Histologii i Embriologii na Wydziale Lekarskim Uniwersytecie Łódzkim. Tam też w roku 1946 uzyskał stopień profesora nadzwyczajnego, a w roku 1949 tytuł prof. zwyczajnego.

W latach 1950 - 1962 kierował katedrą Histologii i Embriologii w Akademii Medycznej w Łodzi (dzisiejszy Uniwersytet Medyczny w Łodzi).

Pod jego kierunkiem stopnie doktora medycyny uzyskało 7 osób, a 2 — tytuł docenta histologii i embriologii.

Członek PAU, od roku 1949
Członek honorowy L'Association des Anatomistes
Członek (i wiceprzewodniczący) Łódzkiego Towarzystwa Naukowego

[edytuj] Odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Medal X-lecia
Honorowa Odznaka miasta Łodzi
Odznaka ,,Za wzorową pracę w służbie Zdrowia"
Złotą odznaka „Zasłużony popularyzator wiedzy" TWP

[edytuj] Prace naukowe

Influence de la resection du nerf vague sur la lipoidogenèse des capsules surrenales (1926)

Sur la detection histochimique de l'adrenaline (1928)

O histochemicznym wykrywaniu niektórych kationów (1930)

Podstawy histologii (1948/1956)

Kambium tkankowe a powstawanie nowotworów (1954)

Kambium tkankowe. Histogeneza i morfologia (1957)

Biologia kambium tkankowego (1958)

Morfologia neurogleju mózgowia ośmiornicy rodzaju Eledone (1962)

Krajowe rośliny trujące (1963) (wspólnie z Jakubem Mowszowiczem).

Histofizjologia neurogleju (1964)

Zarys embriologii człowieka(1965/1969)

Technika mikroskopowa (1965/1969)

Krajowe rośliny lecznicze (1966)

Précis de la Théorie du „Cambium du Tissu Animal" (1966)

Histofizjologiczne badania gruczołu zwoju gwiaździstego głowonogów rodziny Eledone (1968)

[edytuj] Źródła

Słownik biologów polskich, PWN Warszawa 1987