Stefan Bakałowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stefan Bakałowicz

Stefan Aleksander Bakałowicz (ur. 10 października 1857 w Warszawie, zm. 1947 w Rzymie), malarz akademista; syn Wiktoryny i Władysława[1].

Kształcił się w Warszawie pod kierunkiem Wojciecha Gersona, później studiował w petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w 1882 otrzymał stypendium na wyjazd do Rzymu. W Rzymie spędził ponad 50 lat. W 1903 miał pierwszą wystawę w Warszawie. W 1936 znalazł się we władzach Polskiej Organizacji Artystów Plastyków "Kapitol"[2].

Catullus czytający dla przyjaciół

Malował sceny rodzajowe z życia starożytnego Rzymu, Grecji i Egiptu, później także pejzaże.

Wikimedia Commons

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).
  2. "Ilustrowany Kurier Codzienny" z 26 marca 1936