Stefan Horoszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stefan Horoszkiewicz (ur. 12 sierpnia 1874, zm. 12 marca 1945) – polski patolog sądowy, profesor UAM w Poznaniu.

Stefan Horoszkiewicz urodził się we Lwowie i był synem inżyniera kolejowego Józefa i Olgi z domu Werner. We Lwowie ukończył gimnazjum, a w Krakowie studia medyczne i tam w 1898 uzyskał doktorat. Do 1921 pracował w Zakładzie Medycyny Sądowej Uniwersytetu Jagiellońskiego i równocześnie odbywał praktykę szpitalną na oddziałach chirurgicznym, internistycznym i psychiatrycznym. Zdał egzamin dla lekarzy rządowych w Galicji w 1902, a następnie habilitował się z medycyny sądowej w 1904 i został profesorem nadzwyczajnym w 1909. Podczas I wojny światowej służył w armii austriackiej. Został powołany w 1921 jako profesor zwyczajny na organizatora i kierownika Katedry Medycyny Sądowej Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego. Zorganizował w krótkim czasie jeden z lepszych zakładów sądowo–lekarskich w Polsce, który został wyposażony w nowoczesną aparaturę naukową, stworzył pracownię chemiczną, serologiczną i kryminalistyczną. Możliwe było dzięki temu przygotowanie w Poznaniu kursu medycyny sądowej i kryminalistyki dla przeszkolenia aplikantów i asesorów sądowych. Podniósł na wysoki poziom orzecznictwo sądowo–lekarskie w Wielkopolsce mając możliwości dokonywania wszelkiego rodzaju ekspertyz.

Dziekan Wydziału Lekarskiego UP w latach 1922/23 i 1923/24. Był autorem 29 rozpraw z różnych dziedzin medycyny sadowej. Wyjechał do Lwowa po wybuchu wojny, a tam pracował w klinice neurologicznej. Przeniósł się w 1940 do Krakowa i od 1941 przez 2 lata był kierownikiem Polskiego Komitetu Opiekuńczego na powiat krakowski, a następnie prowadził pracownię analiz lekarskich. Zmarł w Krakowie 12 marca 1945.

Był żonaty od 1916 z Olgą Rubin, lekarzem–pediatrą, która w 1942 została zamordowana przez gestapo. Miał córkę Marię i syna Andrzeja.

Wniósł istotny wkład w rozwój entomologii sądowej. Prowadził również badania eksperymentalne wspólnie z prof. Leonem Wachholzem nad mechanizmem utonięcia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]