Stefan Kaczmarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stefan Kaczmarz (ur. 20 marca 1895 w Samborze, zm. po 1 września 1939) - polski matematyk.

Był adiunktem Katedry Matematyki Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej, wykładał także na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i był pedagogiem w Gimnazjum im. Króla Stefana Batorego we Lwowie. 13 października 1924 roku obronił doktorat O związkach między pewnymi równaniami funkcyjnymi i różniczkowymi na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1925 został podporucznikiem rezerwy Wojska Polskiego II RP.

Zajmował się algebrą, teorią funkcji rzeczywistych, szeregami Fouriera i szeregami ortogonalnymi. Należał do kręgu współpracowników Stefana Banacha i przedstawicieli lwowskiej szkoły matematycznej.

Stworzył podstawy metody Kaczmarza – metody rozwiązywania układów równań liniowych. Jest to algorytm iteracyjny który znalazł szereg zastosowań, m.in. w tomografii komputerowej i cyfrowym przetwarzaniu sygnałów.

W kampanii wrześniowej 1939 walczył w randze porucznika WP. Okoliczności jego śmierci nie są bliżej znane. Przez długi czas przypuszczano, że zginął w Katyniu. Jego nazwisko nie znajduje się jednak na żadnej z list katyńskich. Bardziej prawdopodobna jest więc wersja, że zginął w czasie walk we wrześniu 1939 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]