Stefan Kuryłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stefan Kuryłowicz
Data i miejsce urodzenia 26 marca 1949
Warszawa
Data i miejsce śmierci 6 czerwca 2011
Asturia
Narodowość polska
Dziedzina sztuki architektura
Styl modernizm
postmodernizm
neomodernizm
Ważne dzieła Narodowe Forum Muzyki
hotel Hilton w Gdańsku
Wolf Bracka
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Strona domowa
Grób Stefana Kuryłowicza na Wojskowych Powązkach
(styczeń 2012)
(styczeń 2012)

Stefan Marian Kuryłowicz (ur. 26 marca 1949 w Warszawie, zm. 6 czerwca 2011 w Asturii[1]) – polski architekt, dr hab. inż. architektury i urbanistyki o specjalności architektura budynków użyteczności publicznej[2], wykładowca Politechniki Warszawskiej[2].

Ukończył Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej (1972). Od 1983 prowadził własne biuro projektowe, obecnie pod nazwą Autorska Pracownia Architektury Kuryłowicz & Associates. Był autorem projektów budynków handlowych, biurowych i przemysłowych, po 2000 także budynków mieszkalnych i osiedli. W 1990 uzyskał stopień doktora za pracę „Wpływ uwarunkowań zewnętrznych na kształt przestrzenny zespołów teatralnych” (promotor – profesor Małgorzata Handzelewicz-Wacławek)[3], a w 2002 – doktora habilitowanego (praca pt. „Architektura – idea i jej realizacja 1998-1999”)[2][4].

Uważany był za jednego z najbardziej wpływowych architektów polskich lat 90. XX wieku i początku XXI wieku[5]. Był członkiem Rady Architektury i Rozwoju doradzającej prezydent Warszawy Hannie Gronkiewicz-Waltz[1]. W 2010 został wybrany na jednego z architektów mających doradzać w kwestii renowacji budynków kwatery głównej ONZ w Nowym Jorku[6]. Był laureatem Honorowej Nagrody SARP (2003), był nominowany do Nagrody im. van der Rohe'a[1]. W 2009 został uhonorowany Doroczną Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego[7].

Był żonaty i miał dwóch synów. Zginął w wypadku lotniczym w Asturii, w górach gminy Bayas w comarce Castrillón[5]. Mimo ostrzeżenia o fatalnej pogodzie kontynuował lot i próbował lądować we mgle[8][9]. 20 czerwca 2011 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w Alei Zasłużonych[10].

Główne dzieła[edytuj | edytuj kod]

Prace Kuryłowicza
Biurowiec Focus Filtrowa
Biurowiec Focus Filtrowa
  • Kościół na os. Widzew w Łodzi
  • Kościół z klasztorem oo. Franciszkanów na ul. Modzelewskiego róg Woronicza w Warszawie
  • Kościół św. Michała Archanioła, Nowy Dwór Mazowiecki, 1981
  • Budynek biurowy Fuji Film Polska, Warszawa, Płowiecka 105/107, 1992
  • Budynek biurowy Nautilius, Warszawa, Nowogrodzka 11, 1996
  • Budynek biurowy Hector II, Warszawa, Gdańska 27/31,
  • Budynek biurowy Centrum Królewska, Warszawa, Królewska 142
  • Budynek biurowy Wolf Marszałkowska, Warszawa, Marszałkowska 89
  • Budynek biurowy Wolf Nullo w Warszawie[11]
  • Budynek biurowy Zielna Point w Warszawie
  • Fabryka Wiązek Kablowych G.OSTERVIG, Stanisławów k. Warszawy, 1999
  • Budynek biurowy Focus Filtrowa, Warszawa, al. Armii Ludowej 26, 2001
  • Budynek biurowy PLL Lot, Warszawa, 2002
  • Biurowiec Reprograf, Warszawa. ul. Wolska 88, projekt architektoniczny, 2003 (ukończenie budowy)[12]
  • Stacja Metra WarszawskiegoDworzec Gdański, 2003
  • Osiedle Eko-Park, Warszawa, projekt urbanistyczny, projekt architektoniczny niektórych budynków oraz pawilonu sprzedaży mieszkań, w realizacji od 2000
  • Osiedle zamknięte Marina Mokotów, Warszawa, projekt urbanistyczny i architektoniczny, w realizacji od 2003
  • Dom własny, Kazimierz Dolny, 2006
  • Biurowiec Prosta Tower w Warszawie
  • Apartamentowiec Symfonia Residence w Gdańsku
  • Terminal pasażerski dla Portu Lotniczego Modlin w Nowym Dworze Mazowieckim
  • Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu, 2007
  • Ratusz w Wilanowie
  • Stadion Miejski w Białymstoku (w budowie)
  • Hotel Hilton w Gdańsku, 2010
  • Port lotniczy Kielce, opracowana koncepcja architektoniczna; samo lotnisko jeszcze tylko w planach[13]
  • Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Humanisticum w Toruniu
  • Siedziba firmy Acon ISC w Warszawie, ul. Baletowa
  • Siedziba firmy Avon, Warszawa, Słowicza 32
  • Siedziba firmy i centrum dystrybucyjne EMI Pomaton, Warszawa, Osmańska 11
  • Siedziba firmy Hector S.A., Warszawie, Gwiaździsta 19
  • Siedziba firmy Kuryłowicz & Associates, Warszawa, Berezyńska 25

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

  • 5 listopada 2013 przed kompleksem biurowym Wola Center odsłonięto pomnik Stefana Kuryłowicza autorstwa Krzysztofa Bednarskiego[14].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Michał Wojtczuk: Miał ogromny wpływ na sylwetkę dzisiejszej Warszawy (pol.). wyborcza.pl, 2011-06-06. [dostęp 2011-06-07].
  2. 2,0 2,1 2,2 Stefan Kuryłowicz w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
  3. Wpływ uwarunkowań zewnętrznych na kształt przestrzenny zespołów teatralnych (pol.). nauka-polska.pl. [dostęp 2011-06-12].
  4. Architektura - idea i jej realizacja 1998-1999 (pol.). nauka-polska.pl. [dostęp 2011-06-13].
  5. 5,0 5,1 Michał Wojtczuk: Stefan Kuryłowicz zginął w katastrofie lotniczej w Hiszpanii (pol.). wyborcza.pl, 2011-06-07. [dostęp 2011-06-07].
  6. Polish architect Stefan Kuryłowicz to advise on UN Headquarters renovation project (ang.). mkidn.gov.pl, 2010-02-12. [dostęp 2011-06-08].
  7. Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (pol.). mkidn.gov.pl, 2010-06-16. [dostęp 2011-06-07].
  8. http://swiat.newsweek.pl/katastrofa-polskich-awionetek--kontrolerzy-ostrzegali-przed-mgla,77927,1,1.html Newsweek.pl
  9. http://warszawa.gazeta.pl/warszawa/1,34889,9744727,Jak_zginal_Stefan_Kurylowicz__Wciaz_wiele_pytan.html Gazeta.pl
  10. Pogrzeb Stefana Kuryłowicza. Warszawa pożegnała architekta. naszemiasto.pl, 2011-06-20. [dostęp 2011-06-20].
  11. Warszawa straciła swojego starchitekta (pol.). tvnwarszawa.pl, 2011-06-07. [dostęp 2011-06-07].
  12. Reprograf. urbanity.pl. [dostęp 2012-08-21].
  13. Port Lotniczy Kielce S.A. (galeria). plksa.eu. [dostęp 2011-06-20].
  14. Dariusz Bartoszewicz: Wielki biurowiec z pomnikiem i skwerem Kuryłowicza. W: Gazeta Stołeczna [on-line]. warszawa.gazeta.pl, 05.11.2013. [dostęp 2013-11-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]