Stefan Makné
Stefan Makné (ur. 1 września 1927 w Poznaniu, zm. 26 października 2011 w Gnieźnie[1]) – polski pilot balonów gazowych okresu powojennego.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Jedyny Polak, który zdobył prestiżowy Puchar Gordona Bennetta po wojnie. Wygrał w Paryżu w 1983, lecąc z co-pilotem Ireneuszem Cieślakiem balonem SP-BZO Polonez.
Z wykształcenia inżynier lotnictwa ze specjalnością konstrukcja płatowców uzyskaną na Wydziale Mechanicznym Politechniki Poznańskiej.
Pilot balonowy, szybowcowy i samolotowy. Za udział w Szarych Szeregach więziony w czasie wojny oraz odsunięty od lotnictwa w latach stalinizmu. Szybowcowy mistrz Polski w klasie standard w 1975 oraz w klasie otwartej w 1977. Jako pilot i instruktor balonowy współdziałał w odtwarzaniu sportu balonowego po wojnie na balonach gazowych oraz tworzył podstawy baloniarstwa na ogrzane powietrze, szkoląc młodych pilotów w Polsce i zagranicą. W zawodach o Puchar Gordona Bennetta startował aż 17 razy. Wygrywając raz, był drugi dwa razy i zdobywając trzecie miejsce też dwukrotnie. Polscy piloci zdobyli ten puchar pięciokrotnie (1933, 1934, 1935, 1938 i 1983). Po trzecim z rzędu zwycięstwie w 1935 Polska otrzymała puchar na własność.
Należał do Partii Centrum i kandydował do Sejmu z jej listy w wyborach parlamentarnych w 2005[2].
[edytuj] Odznaczenia i nagrody
- 2010 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Przypisy
- ↑ PAP: Zmarł Stefan Makne - zdobywca Pucharu Gordona Bennetta. [dostęp 2011-10-27].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2005
