Stefan Niesiołowski
Z Wikipedii
| Stefan Niesiołowski | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 4 lutego 1944 Kałęczew |
| Wicemarszałek Sejmu VI kadencji | |
| Okres urzędowania | od 6 listopada 2007 |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Stefan Konstanty Myszkiewicz-Niesiołowski[1] (ur. 4 lutego 1944 w Kałęczewie) – polski polityk, profesor nauk biologicznych, wykładowca Uniwersytetu Łódzkiego, wicemarszałek Sejmu VI kadencji, poseł na Sejm X, I, III i VI kadencji, senator VI kadencji.
Jest członkiem m.in. Klubu Inteligencji Katolickiej w Łodzi, Stowarzyszenia Dziennikarzy Katolickich oraz Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
[edytuj] Kariera naukowa
W 1966 ukończył studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego. W 1979 uzyskał stopień doktora entomologii, od 1990 jest doktorem habilitowanym, w 2005 otrzymał tytuł naukowy profesora. Nauczyciel akademicki w Katedrze Zoologii Bezkręgowców i Hydrobiologii UŁ.
[edytuj] Działalność opozycyjna w PRL
W latach 1964–1970 był współzałożycielem i działaczem konspiracyjnej organizacji "Ruch", kwestionującej legalność PRL. W 1970 był pomysłodawcą akcji podpalenia Muzeum Lenina w Poroninie. 20 czerwca w wyniku dekonspiracji, wraz z innymi działaczami (Bolesławem Stolarzem, Emilem Morgiewiczem, Marianem Gołębiewskim, Andrzejem i Benedyktem Czumą) został aresztowany. 23 października 1971 skazano go na karę 7 lat pozbawienia wolności za "czynienie przygotowań do obalenia ustroju socjalistycznego przemocą" oraz próbę podpalenia. We wrześniu 1974 został zwolniony na mocy amnestii.
Od 1980 należał do NSZZ "Solidarność". Był m.in. przewodniczącym komisji zakładowej "Solidarności" na Uniwersytecie Łódzkim.
W nocy z 12 na 13 grudnia 1981 został zatrzymany, następnie osadzony w ośrodku dla internowanych w Jaworzu, gdzie spędził około roku.
[edytuj] Działalność polityczna od 1989 roku
Był współzałożycielem ZChN, od początku zasiadając w jego władzach naczelnych. W sejmie kontraktowym wspólnie z Markiem Jurkiem i Janem Łopuszańskim współtworzył charakterystyczny wizerunek tej partii. Wystąpił ze Zjednoczenia w 2001, następnie związał się z Przymierzem Prawicy[2]. W 2003 wraz ze Zbigniewem Romaszewskim i Janem Rulewskim współtworzył ugrupowanie Suwerenność-Praca-Sprawiedliwość.
Był posłem trzech kadencji: w latach 1989–1991 (w Sejmie kontraktowym), 1991–1993 (w Sejmie I kadencji) i 1997–2001 z ramienia Klubu Parlamentarnego AWS (w Sejmie III kadencji był przewodniczącym zespołu chrześcijańsko-narodowego w ramach klubu parlamentarnego AWS, skupiającego posłów i senatorów ZChN).
W 2005 został senatorem z ramienia Platformy Obywatelskiej. Klub PO zgłaszał jego kandydaturę na wicemarszałka Senatu, została odrzucona w tajnym głosowaniu[3].
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz czwarty uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu lubuskim 69 385 głosów. 6 listopada 2007 został wybrany wicemarszałkiem Sejmu, otrzymując 292 głosy poparcia przy 158 głosach sprzeciwu[4]. Został przewodniczącym Polsko-Tajwańskiego Zespołu Parlamentarnego[5].
[edytuj] Życie prywatne
Jest żonaty z Anną Królikowską-Niesiołowską, jego jedynym dzieckiem jest Joanna Niesiołowska-Księżak. Ojcem Stefana Niesiołowskiego był Janusz Niesiołowski, który brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 oraz kampanii wrześniowej w 1939, następnie był żołnierzem Armii Krajowej.
Jego dziadek, Bronisław Łabędzki, został w 1905 zesłany na Syberię za organizowanie strajku szkolnego. Wuj, Tadeusz Łabędzki, był jednym z przedwojennych przywódców Młodzieży Wszechpolskiej. Został on zamordowany w 1946 przez UB w czasie przesłuchania.
[edytuj] Odznaczenia i nagrody
Odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski przez rząd londyński.
W 2007 został laureatem plebiscytu programu Szkło kontaktowe emitowanego w TVN24, otrzymując Lustro Szkła Kontaktowego.
[edytuj] Publikacje książkowe
- "Wysoki brzeg"
- "Niemieccy przeciwnicy Hitlera"
- "Ruch przeciw totalitaryzmowi"
- "Spojrzenie na Amerykę" (wydana w drugim obiegu)
Przypisy
- ↑ Strona sejmowa posła X kadencji
- ↑ Inauguracja Przymierza Prawicy, portal wprost.pl z 21 kwietnia 2001
- ↑ Stenogram z 1. posiedzenia Senatu RP VI kadencji
- ↑ Znamy nazwiska wicemarszałków Sejmu, portal gazeta.pl z 6 listopada 2007
- ↑ Współpraca Międzynarodowa Sejmu. Grupy bilateralne. Polsko-Tajwański Zespół Parlamentarny (VI kadencja). sejm.gov.pl.
[edytuj] Źródła
- Strona sejmowa posła VI kadencji
- Biogram na stronie Senatu (VI kadencja) (en)
- Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności
- Wpis w bazie ludzi nauki portalu nauka-polska.pl (OPI)
|
||||||||||
