Stefan Olszowski

Stefan Olszowski
Data i miejsce urodzenia	28 sierpnia 1931 Toruń
Minister spraw zagranicznych
Przynależność polityczna	Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania	od 22 grudnia 1971 do 2 grudnia 1976
Poprzednik	Stefan Jędrychowski
Następca	Emil Wojtaszek
Minister spraw zagranicznych
Przynależność polityczna	Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania	od 21 lipca 1982 do 12 listopada 1985
Poprzednik	Józef Czyrek
Następca	Marian Orzechowski
Odznaczenia
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Stefan Olszowski (ur. 28 sierpnia 1931 w Toruniu) – polityk polski, działacz PZPR, minister spraw zagranicznych PRL, poseł na Sejm PRL V, VI i VII kadencji.

Życiorys

Pochodzi z rodziny nauczycielskiej. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. W PZPR od 1952, działał także w organizacjach młodzieżowych (Związek Młodzieży Polskiej, Zrzeszenie Studentów Polskich); w 1956 reprezentował ZSP w Międzynarodowym Związku Studentów w Pradze, w latach 1956–1960 był przewodniczącym Rady Naczelnej ZSP. W marcu 1960 został sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Poznaniu. Trzy lata później przeszedł na stanowisko kierownika Biura Prasy Komitetu Centralnego, w ramach tej posady współpracował m.in. z Mieczysławem Moczarem. Od czerwca 1964 był członkiem, a od listopada 1968 sekretarzem KC (do grudnia 1971). W grudniu 1970 wszedł w skład Biura Politycznego KC.

Dwukrotnie pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych PRL – w latach 1971–1976 i 1982–1985. W grudniu 1976 powrócił na stanowisko sekretarza KC. Za krytykę polityki Edwarda Gierka utracił funkcje we władzach partyjnych w lutym 1980 i został wysłany na placówkę dyplomatyczną do NRD (jako ambasador). W sierpniu 1980 ponownie wszedł w skład Biura Politycznego KC i został sekretarzem KC. Od lipca 1982 do listopada 1985 minister spraw zagranicznych. Opowiadał się za twardym kursem wobec "Solidarności".

W latach 1981–1983 zasiadał w Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Członkiem Biura Politycznego KC był do listopada 1985, członkiem KC do lipca 1986. W 1983 wybrany w skład Prezydium Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

W 1986 wyjechał na stałe do Nowego Jorku. Obecnie mieszka z żoną Zofią i synem Mikołajem w Eastport na Long Island.

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Źródła

• Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Warszawa 1991