Stefan Tytus Dąbrowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Tytus Dąbrowski
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1877
Warszawa
Data i miejsce śmierci 23 marca 1947
Poznań
Zawód biochemik, lekarz

Stefan Tytus Zygmunt Dąbrowski (ur. 31 stycznia 1877 w Warszawie, zm. 23 marca 1947 w Poznaniu) – polski lekarz, biochemik i polityk. Rektor Uniwersytetu Poznańskiego.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Od młodości brał udział w ruchu wszechpolskim, w czasie wojny jako lekarz wojskowy przeprowadzał studia nad stopniowym wyczerpywaniem się rekruta w państwach centralnych, o których wynikach zawiadamiał sekretnie koalicję, przeciwdziałał w Królestwie dostarczeniu armii Niemcom.

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1910-1913 był profesorem fizjologii i nauki żywienia Akademii Rolniczej w Dublanach, później (1913-1919) profesor chemii i fizjologii żywienia Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie i profesor chemii fizjologicznej Uniwersytetu Poznańskiego (1919-1946). W roku 1939 został wybrany rektorem tej uczelni, jednak z powodu wybuchu wojny nie zdołał rozpocząć kadencji w terminie i objął ten urząd dopiero w 1945 roku. Jego kadencja została przerwana w 1946 r., gdy z dniem 1 maja udzielono mu urlopu z przyczyn politycznych (za udostępnienie auli młodzieży katolickiej).

Autor prawa na temat wymiany jonowej pomiędzy erytrocytami a osoczem krwi jakie zachodzą w krwi tętniczej, jak również w krwi żylnej[1].

Od roku 1928 członek Polskiej Akademii Umiejętności, od 1930 członek TNW.

Jako chemik był uczniem i współpracownikiem Bądzyńskiego we Lwowie i pracował nad urochromem i kwasami oksyproteinowymi w moczu.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1895-1900 był członkiem zarządu Związku Młodzieży Polskiej „Zet”. Od 1905 roku był członkiem Ligi Narodowej[2]. W czasie wojny i tuż po jej zakończeniu (1918–1919) brał udział w organizowaniu obrony w Małopolsce. Pełnił urząd wiceministra spraw zagranicznych (1920-1921). Od 1922 do 1935 był posłem na Sejm oraz członkiem komisji sejmowych: zdrowia, spraw zagranicznych i wojska (1922-1927).

Napisał: „Walka o rekruta polskiego pod okupacją” (1922), „Zagadnienie obrony narodowej w wojnie nowoczesnej” i in.

Przypisy

  1. Nauki Biologiczne.
  2. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 572.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Roman Pollak
Rektor Uniwersytetu Poznańskiego
1945-1946
Następca
Stefan Błachowski