Stefan Zamecki

Stefan Zamecki (ur. 28 września 1936 r. w Warszawie, syn Józefa i Ludwiki) – polski historyk nauki.

Biografia

Stefan Zamecki ukończył Wydział Chemii (1960) i Wydział Filozofii i Socjologii (1964) Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizując się z chemii fizycznej u prof. Wojciecha Świętosławskiego i filozofii nauki u prof. Władysława Krajewskiego.

Doktorat z nauk humanistycznych uzyskał u prof. Eugeniusza Geblewicza (1974) w Instytucie Historii Nauki PAN w Warszawie, przedstawiając rozprawę "Koncepcja nauki w szkole lwowsko-warszawskiej" (Wrocław, Ossolineum, 1977); habilitację z nauk humanistycznych uzyskał (1980, data kolokwium, stopień naukowy w 1982) w Instytucie Historii Nauki PAN w Warszawie przedstawiając rozprawę "Wkład Wojciecha Świętosławskiego (1881–1968) do chemii fizycznej" (Wrocław, Ossolineum, 1981).

Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1993 r. na podstawie dwóch książek "Pojęcie odkrycia naukowego a historia dziedziny nauki" (Wrocław 1988 Ossolineum) oraz "Problemy klasyfikowania pierwiastków chemicznych w XIX wieku. Studium historyczno-metodologiczne" (Warszawa, IHN PAN, 1992).

Publikacje

Opublikował książki: "Powstanie koncepcji atomistyczno–molekularnych. Studium historyczno-metodologiczne" (Warszawa, IHN PAN, 2002); oraz "Komentarze do naukoznawczych poglądów Williama Whewella (1794–1866). Studium historyczno-metodologiczne" (Warszawa, IHN PAN, 2012).

W przygotowaniu książka nt. Ignacego Fonberga (1801–91) – chemika.

Jest autorem kilkuset prac naukowych z szeroko pojmowanego naukoznawstwa, w tym historii dziedziny nauka (zwłaszcza historii subdziedziny chemia) oraz historia subdziedziny filozofia nauki.

Redaktor naczelny „Kwartalnika Historii Nauki i Techniki” oraz serii wydawniczej „Monografie z Dziejów Nauki i Techniki”, członek redakcji periodyków: „Zagadnienia Naukoznawstwa” i „Nauka Polska”, członek Komitetu Naukoznawstwa przy Wydziale I PAN, członek Rady Naukowej PAN.

Linki zewnętrzne

• Stefan Zamecki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)