Stefan Zamoyski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Zobacz też: Stefan Adam Zamoyski.

Stefan Zamoyski z Zamościa, hrabia herbu Jelita (ur. 7 września 1837 we Florencji, zm. 1 stycznia 1899 w Paryżu) – naczelnik cywilny w powstaniu styczniowym w 1863 r. w obwodzie przemyskim i więzień austriacki, po powstaniu poseł na sejm w Galicji, dożywotni członek Izby Panów, działacz gospodarczy.

Ojcem jego był Zdzisław Zamoyski (ur. 23 stycznia 1810 w Warszawie, zm. 13 sierpnia 1855 w Wiedniu), odznaczony Orderem Virtuti Militari za powstanie listopadowe w 1831, a matką była Józefina Walicka h. Łada (ur. 27 marca 1808 w Warszawie, zm. 8 marca 1880 w Krakowie), właścicielka Kałuszyna.

Stefan był członkiem sejmu w Galicji i właścicielem dóbr w pow. jarosławskim Bobrówka, Miękisz Stary, Korzenica, Laszki, Łazy, Wietlin, Wysock, Baranów i Kłuszyn.

24 sierpnia 1870 w Krzeszowicach ożenił się z Zofią Potocką; mieli sześcioro dzieci.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]