Stefan Zamoyski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stefan Zamoyski z Zamościa, hrabia h. Jelita, (ur. 7 września 1837, Florencja - zm. 1 stycznia 1899 w Paryżu) – naczelnik cywilny w powstaniu styczniowym w 1863 r. w obwodzie przemyskim i więzień austriacki, po powstaniu poseł na sejm w Galicji, dożywotni członek Izby Panów, działacz gospodarczy.

Ojcem jego był Zdzisław Zamoyski (ur. 23 stycznia 1810 w Warszawie, zm. 13 sierpnia 1855 - Wiedeń), odznaczony Orderem Virtuti Militari za powstanie listopadowe w 1831 r., a matką była Józefina Walicka h. Łada, (ur. 27 marca 1808 w Warszawie, zm. 8 marca 1880 w Krakowie), właścicielka Kałuszyna.

Stefan był członkiem sejmu w Galicji i właścicielem dóbr w pow. jarosławskim Bobrówka, Miękisz Stary, Korzenica, Laszki, Łazy, Wietlin, Wysocko, Baranów i Kłuszyn.

24 sierpnia 1870 r. w Krzeszowicach wziął za żonę Zofię Potocką; mieli sześcioro dzieci.

Bibliografia [edytuj]

Baza Jerzego ks. Czartoryskiego - cz.I001409

Łuszczyński, „Silva Heraldica” - lu.8389

Polski Słownik Biograficzny t. 27 str. 750: psb.23925.11