Stefania Kossowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stefania Kossowska ( ur. 23 września 1909 we Lwowie, zm. 15 września 2003 w Londynie), polska publicystka, pisarka. Jej ojcem był znany adwokat Stanisław Szurlej, m.in. obrońca w procesie brzeskim. Przed drugą wojną światową dziennikarka w prasie warszawskiej, zaczynała pracę w czasopiśmie kobiecym "Bluszcz", potem pisywała m.in. dla "Wieczoru Warszawskiego", "ABC" i "Prosto z mostu". Przed wojną wyjeżdża na krótko do Rzymu jako korespondent prasowy. Na Sycylii poznaje swego późniejszego męża Adama Kossowskiego, znanego później malarza, a wówczas asystenta ASP w Warszawie. Od 1940 na emigracji w Londynie. Współpracowała z wieloma czasopismami emigracyjnymi, np. "Wiadomościami Polskimi, Politycznymi i Literackimi", "Biuletynem Światpolu", "Polską Walczącą", "Dziennikiem Polskim", "Tygodnikiem Polskim" (rubryka "Ważne i nieważne"); także z Sekcją Polską Radia BBC. W latach (1953-1981), związana z emigracyjnym tygodnikiem "Wiadomości", m.in. prowadząc rubrykę "W Londynie" podpisywaną pseudonimem Big Ben. W latach (19731981) redaktor naczelny tygodnika. W latach (19541993) współpracowała z RWE.

Wyróżniona m.in.: Nagrodą Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego (1980), Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta (1980), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1994).

Napisała: Mieszkam w Londynie (1964), "Wiadomości" na emigracji (1968), Jak cię widzę tak cię piszę (1973), Galeria przodków. Sylwetki emigracyjne (1991), Od Herberta do Herberta. O nagrodzie "Wiadomości" 1958-1990 (1993), Przyjaciele i znajomi (1998).