Stefano Baldini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefano Baldini
Stefano Baldini.jpg
Stefano Baldini w Maratonie Londyńskim w 2008
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1971
Castelnovo di Sotto
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Ateny 2004 lekkoatletyka
(maraton)
Mistrzostwa świata
Brąz
Edmonton 2001 maraton
Brąz
Paryż 2003 maraton
Mistrzostwa Europy
Złoto
Budapeszt 1998 maraton
Złoto
Göteborg 2006 maraton
Mistrzostwa świata w półmaratonie
Złoto
Palma de Mallorca 1996 półmaraton

Stefano Baldini (ur. 25 maja 1971 w Castelnovo di Sotto) – włoski lekkoatleta długodystansowiec i maratończyk, mistrz olimpijski.

Rozpoczął karierę jako długodystansowiec. W 1989 zajął 9. miejsce w biegu na 5000 metrów podczas mistrzostw Europy juniorów[1], a rok później był najsilniejszym punktem (13. lokata indywidualnie) włoskiej drużyny juniorów, która zdobyła brązowe medale mistrzostw świata w przełajach[2]. Na mistrzostwach Europy w 1994 w Helsinkach zajął 20. miejsce w biegu na 10 000 m. Zwycięzca biegu na 10 000 metrów podczas superligi pucharu Europy[3]. Na mistrzostwach świata w 1995 w Göteborgu zajął 18. miejsce na tym dystansie. Na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atenach odpadł w półfinale na 5000 m, a na 10 000 m zajął 18. miejsce.

29 września 1996 zdobył złoty medal na mistrzostwach świata w półmaratonie w Palma de Mallorca. Po tym sukcesie postanowił skoncentrować się na biegu maratońskim. W 1997 zajął 2. miejsce w Maratonie Londyńskim[4] i 3. miejsce w Maratonie Nowojorskim. Na mistrzostwach świata w Atenach wystąpił na 10 000 m i zajął 9. miejsce w finale. W 1998 najpierw zwyciężył w Maratonie Rzymskim, a potem zdobył złoty medal w biegu maratońskim na mistrzostwach Europy w Budapeszcie.

Nie ukończył maratonu na igrzyskach olimpijskich w 2000 w Sydney. Zdobył za to brązowy medal w maratonie na mistrzostwach świata w 2001 w Edmonton. W tym samym roku wygrał bieg maratoński w Madrycie. Zajął 4. miejsce na mistrzostwach Europy w 2002 w Monachium na 10 000 m. W 2003 ponownie zajął 2. miejsce w Maratonie Londyńskim[4] poprawiając (wynikiem 2:07:22) własny rekord kraju ustanowiony 4 lata wcześniej na tych samych zawodach[5]. Ponownie też zdobył brązowy medal w maratonie na mistrzostwach świata w 2003 w Saint-Denis.

Na igrzyskach olimpijskich w 2004 w Atenach został mistrzem w biegu maratońskim z czasem 2:10:55 (Prowadzący na kilka kilometrów przed metą Brazylijczyk Vanderlei de Lima został zaatakowany przez kibica, utracił prowadzenie i ostatecznie ukończył bieg na 3. pozycji). Nie ukończył tego dystansu na mistrzostwach świata w 2005 w Helsinkach. Został po raz drugi złotym medalistą w maratonie na mistrzostwach Europy w 2006. Na igrzyskach olimpijskich w 2008 w Pekin zajął w tej konkurencji 12. miejsce.

Był mistrzem Włoch na 10 000 m od 1993 do 1996 oraz w 2001, 2002[6] i 2009[7], a także w półmaratonie 1995, 1998, 2001 i 2004[6] oraz w biegu na 10 km w 2010[8].

W 2010 ogłosił zakończenie kariery sportowej[9][10].

Żonaty (w separacji) z włoską płotkarką i sprinterką Virną De Angeli.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Lionel Peters, Tomas Magnusson: European Junior Championships 1989 (ang.). WJAH. [dostęp 5 października 2010].
  2. Lionel Peters, Tomas Magnusson: World Cross Country Championships 1990 (ang.). WJAH. [dostęp 5 października 2010].
  3. European Cup A Final and Super League (Men) (ang.). gbrathtletics. [dostęp 5 października 2010].
  4. 4,0 4,1 British Road Race Championships: London Marathon (ang.). gbrathtletics. [dostęp 5 października 2010].
  5. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007, s. 58.
  6. 6,0 6,1 Italian Championships (ang.). gbrathtletics. [dostęp 5 października 2010].
  7. NC Rubiera ITA 10 May 2009 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 13 września 2010].
  8. Flash-News des Tages: Stefano Baldini holt sich nationalen Titel (niem.). leichtatletik.de. [dostęp 13 września 2010].
  9. Stefano Baldini zakończył sportową karierę (pol.). Sport.pl. [dostęp 28 grudnia 2010].
  10. Baldini says goodbye at the Giro al Sas (ang.). European Athletics. [dostęp 6 października 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-31)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]