Stefanotis
| Stefanotis | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | goryczkowce |
| Rodzina | toinowate |
| Rodzaj | stefanotis |
| Nazwa systematyczna | |
| Stephanotis Thouars Gen. Nova Madag. 11. 17 Nov 1806 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Stefanotis (Stephanotis) – rodzaj roślin z rodziny toinowatych (Apocynaceae). Należy do niego 5 do 15 gatunków (w zależności od ujęcia systematycznego, pochodzących z tropikalnych obszarów Azji, Afryki i Madagaskaru[2].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
Pnącza o wijących się i drewniejących pędach osiągających długość 3-6 m. Ulistnienie naprzeciwległe, liście pojedyncze, ciemnozielone, błyszczące, pokryte woskiem. Kwiaty wonne, zebrane po 4 w grona. Mają biały kolor, długość do 6 cm i zwisają na dość długich szypułkach.
Systematyka [edytuj]
- Pozycja systematyczna wg APweb i GRIN (aktualizowany system APG III z 2009)
Jeden z rodzajów plemienia Marsdenieae w podrodzinie Asclepiadoideae w rodzinie toinowatych Apocynaceae[3]. Rodzina ta stanowi jeden z kladów w obrębie rzędu goryczkowców (Gentianales) z grupy astrowych[1].
- Gatunki
- Stephanotis floribunda Brongn. – stefanotis bukietowy
- Stephanotis acuminata Brongn.
- Stephanotis grandiflora Decne.
- Stephanotis isaura Decne.
- Stephanotis japonica Makino
- Stephanotis longiflora
- Stephanotis lutchuensis Koidz.
- Stephanotis nana P.T. Li
- Stephanotis parviflora Ridl.
- Stephanotis thouarsii Brongn.
- Stephanotis vincaeflora
- Stephanotis yunnanensis H. Lév.
Zastosowanie [edytuj]
Są uprawiane jako rośliny ozdobne, szczególnie popularny jest stefanotis bukietowy Stephanotis floribunda Brongn.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-03].
- ↑ Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
- ↑ Genus: Stephanotis (ang.). USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network – (GRIN). [dostęp 2010-05-03].
