Steganografia drukarkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ilustracja pokazuje małe żółte kropki wykonane przez drukarkę laserową.

Drukarkowa steganografia – typ steganografii stosowany przez producentów kolorowych drukarek, takich jak Brother Industries, Canon, Dell, Epson, HP, IBM, Konica Minolta, Kyocera, Lexmark, NRG, Panasonic, Ricoh (w tym marki Lanier i NRG), Savin, Toshiba i Xerox[1], w których do każdego wydruku dodaje się 1 cm² ledwo widocznych żółtych kropek, zawierających w sobie zakodowane informacje, najczęściej numer seryjny urządzenia oraz datę i godzinę wydruku[2].

Sam pomysł i wykonanie wzięły się z tego, że domowe drukarki w latach dziewięćdziesiątych coraz częściej służyły podrabianiu pieniędzy. Wobec oczekiwań rządu, by ograniczyć ten proceder, firmy zaczęły poszukiwać sposobu na identyfikację ewentualnych falsyfikatów.

Zagadnienie drukowania tych kodów monitoruje Electronic Frontier Foundation.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. List of Printers Which Do or Do Not Display Tracking Dots (ang.). Electronic Frontier Foundation. [dostęp 2015-03-03].
  2. D. Artz. Digital steganography: hiding data within data. „IEEE Xplore”. 5 (3), s. 75, 80, maj–czerwiec 2001. DOI: 10.1109/4236.935180. ISSN 1089-7801 (ang.). [dostęp 15 maja 2013].