Stegodon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stegodon
Falconer, 1847
Stegodon
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd trąbowce
Rodzina słoniowate
Podrodzina Stegodontinae
Rodzaj stegodon
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Stegodonrodzaj wymarłych ssaków z rzędu trąbowców, które żyły od pliocenu do plejstocenu na terenie Azji.

Niewielka populacja karłowatych stegodonów żyła jeszcze ok. 12 tys. lat temu na wyspie Flores obok Homo floresiensis, będąc przypuszczalnie obiektem jego polowań. Skamieniałości odkryte w chińskich prowincjach Junnan i Zhejiang mogą dowodzić przetrwania stegodonów do holocenu, jeszcze ok. 7815 ± 385 lat temu (skamieniałości z Zhejiang) lub nawet 4100 lat temu (pojedynczy ząb trzonowy z Junnan)[1][2]; Turvey i współpracownicy (2013) stwierdzili jednak, że rzekome skamieniałości holoceńskich stegodonów z Junnan i Zhejiang zaginęły, co uniemożliwia weryfikację ich wieku. Autorzy podjęli próbę datowania skamieniałości znalezionych razem z kośćmi stegodonów w prowincji Zhejiang, jednak ze względu na brak kolagenu w zachowanych kościach datowanie okazało się niemożliwe; tym samym zdaniem autorów obecnie niemożliwe jest potwierdzenie przetrwania stegodonów do holocenu na terenie Chin.[2]

Stegodon trigonocephalus – ząb trzonowy

Nazwa Stegodon pochodzi od gr. słów stegein ('pokrywać; dach') oraz odon ('ząb') i została nadana ze względu na charakterystyczne cechy budowy zębów trzonowych zwierzęcia. Inną charakterystyczną cechą stegodonów był fakt, iż obydwa ciosy, wyrastające z górnej szczęki były położone bardzo blisko siebie, przez co nie mieściła się między nimi trąba.

Uważa się, iż stegodony wyewoluowały ze stegolofodonów i były grupą siostrzaną względem mamutów oraz współczesnych słoni indyjskich (Elephas maximus).

W Parku Narodowym Bardia w Nepalu zaobserwowano populację słoni indyjskich, które wykazują pewne cechy, charakterystyczne dla stegodonów (m.in. większe rozmiary). Niektórzy badacze przypisują jednak pochodzenie tych cech raczej naturalnej ewolucji i późniejszym mutacjom, niż dziedzictwu stegodonów czy ewentualnemu atawizmowi.

Znanych jest kilka gatunków stegodonów, przy czym podaje się następujące nazwy:

  • Stegodon sompoensis
  • Stegodon airawana
  • Stegodon aurorae
  • Stegodon ganesha
  • Stegodon huanghoensis
  • Stegodon orientalis
  • Stegodon shinshuensis
  • Stegodon trigonocephalus
  • Stegodon sondaari
  • Stegodon florensis

Przypisy

  1. Ancheng Ma, Huliang Tang. On discovery and significance of a Holocene Ailuropoda-Stegodon fauna from Jinhua, Zhejiang. „Vertebrata PalAsiatica”. 30 (4), s. 295-312, 1992 (chiń.). 
  2. 2,0 2,1 Samuel T. Turvey, Haowen Tong, Anthony J. Stuart i Adrian M. Lister. Holocene survival of Late Pleistocene megafauna in China: a critical review of the evidence. „Quaternary Science Reviews”. 76. s. 156–166. doi:10.1016/j.quascirev.2013.06.030 (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]