Stellit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stellit[1] - stop odlewniczy kobaltu – do 10%, chromu - 25 do 30% i wolframu 35 - 50% zawierający często także domieszki węgla – 2 do 4%, żelaza i molibdenu. Stellity charakteryzują się bardzo wysoką twardością, do 60 HRC, a zarazem kruchością, wykazują dużą odporność na ścieranie i na wysokie temperatury (do 950 °C).

Produkty ze stellitu odlewa się i nie wymagają one żadnej obróbki cieplnej.

Stellity wykorzystuje się do produkcji najwyższej jakości noży i narzędzi, części silników spalinowych oraz innych elementów pracujących w ekstremalnych warunkach cieplnych.

Stellity wzięły swoją nazwę od stelle, co w łacinie oznacza "gwiazda". Badacze struktur zauważyli bowiem charakterystyczne gwiazdy o ostro zarysowanych kształtach w mikrostrukturze badanych przekrojów stopów kobaltu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. Leksykon Naukowo Techniczny PWN ISBN 83-204-0324-3