Stephen Gardiner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stephen Gardiner (ur. ok. 1485-1493, zm. 1555) – angielski polityk, szczególnie aktywny w czasach panowania Henryka VIII.

Usiłował przekonać papieża Klemensa VII o tym, że rozwód króla z Katarzyną Aragońską jest słuszny i potrzebny, a w czasie kanonicznego procesu rozwodowego uzasadniał nieważność małżeństwa. W roku 1531 został biskupem Winchesteru, a w 1535 r. wydał pracę De vera oboedientia (O prawdziwym posłuszeństwie), w której uznawał króla Anglii za głowę Kościoła i uzasadniał rozwód z Katarzyną.

W okresie późniejszym zmienił zdanie i ponownie uznał prymat papieża nad Kościołem, z którego to powodu, za rządów Edwarda VI, był więziony. Do łask wrócił za Marii Tudor, która mianowała go kanclerzem.

Był przeciwnikiem protestantyzmu. Napisał książkę pt. Palinodia (Odwołanie), w której odżegnywał się od swoich poprzednich (z czasów henrycjańskich) poglądów i potwierdzał powrót do katolicyzmu, ale w jego anglicjańskiej wersji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]