Stereognozja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stereognozja – termin neurologiczny określający zdolność do rozpoznawania przedmiotów wyłącznie za pomocą dotyku. Stwierdzono, że u ludzi chorych na chorobę Alzheimera stereognozja znacznie pogarsza się,[1] w przeciwieństwie do innych typów demencji, gdzie to zjawisko nie jest obserwowane. Upośledzenie stereognozji, jednakże bez uchwytnych zaburzeń czucia powierzchownego nazywane jest stereoagnozją. Świadczy o uszkodzeniu kory płata ciemieniowego. Stereoanastezja to z kolei niemożność rozpoznania rozmiarów oraz kształtów przedmiotu za pomocą dotyku.

Technika badania[edytuj | edytuj kod]

Badanemu, któremu wcześniej zawiązano oczy, należy dać do rąk znany mu przedmiot. Prawidłowo przedmiot ten powinien zostać rozpoznany przy pomocy ruchów manipulacyjnych palców.

Przypisy

  1. F. J. Huff, J. T. Becker, S. H. Belle, R. D. Nebes, A. L. Holland, and F. Boller. (1987). Cognitive deficits and clinical diagnosis of Alzheimer's disease. Neurology, 37:1119

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.