Sterowanie wielokrotne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sterowanie wielokrotne (sterowanie ukrotnione) – sterowanie dwoma lub większą liczbą pojazdów trakcyjnych (np. lokomotyw) z jednego z nich (zwykle pierwszego), stosowane w celu zwielokrotnienia mocy, siły pociągowej (lokomotywy) lub pojemności (EZT). Dla jego realizacji konieczna jest zgodność układów sterowania oraz charakterystyk łączonych pojazdów trakcyjnych. W warunkach polskich ukrotnić można ze sobą jedynie lokomotywy tego samego typu (nie serii – np. są różnice pomiędzy lokomotywami EU07 wyprodukowanymi przez Pafawag i zakłady HCP) lub zgodne ze sobą EZT (np. EN57 i EN71). Na świecie stosowane są rozwiązania umożliwiające połączenie ze sobą pojazdów różnych serii i typów (np. ujednolicony nastawnik na kolejach amerykańskich). Sterowanie ukrotnione jest także wykorzystywane w składach push-pull, w którym to wagony i lokomotywa są połączone przewodem sterowania ukrotnionego.

Wynalazcą sterowania wielokrotnego jest Frank Sprague[1].

Przypisy

  1. James E. Brittain. Electrical Engineering Hall of Fame–Frank J. Sprague. „Proceedings of the IEEE”. 92, s. 871-873, 2004.