Sterownik CNC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sterownik CNC to typ sterownika mikroprocesorowego, który programuje się za pomocą tzw. G code'u. Nazwa sterownika pochodzi od typu sterowania CNC (ang. Computer Numerical Control). Sterowniki te używane są m.in. do kontroli takich urządzeń jak: frezarki, tokarki a w szerszym zastosowaniu do sterowania robotami fabrycznymi, które pracują w tzw. trybie taśmy montażowej np. automaty składające podzespoły samochodowe.

W nowoczesnych maszynach CNC stosuje się sterowniki pracujące na bazie komputera przemysłowego IPC w technologii "PC-based Automation". W tej technologii sterownik CNC działa programowo, a nie sprzętowo, tak jak to odbywało się w starego typu dedykowanych sterownikach. System operacyjny czasu rzeczywistego sterownika, realizuje funkcje PLC, HMI i sterowania ruchem, odpowiadając za funkcjonalność całej maszyny.