Sterownik wtrysku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sterownik wtrysku (ang. ECU – Electronic Control Unit lub ECM engine control module) – urządzenie elektroniczne zarządzające systemem zasilania silnika.

Może współpracować z takimi czujnikami jak: sonda lambda, czujnik położenia wału, czujnik położenia wałka rozrządu, czujnik podciśnienia, przepływomierz, czujnik temperatury cieczy chłodzącej, czujnik temperatury kolektora ssącego. Na podstawie informacji pobieranych z tych czujników, komputer sterownika dobiera odpowiednie proporcje w dawce paliwa i ustala moment wtrysku paliwa do cylindra.

Silniki z elektronicznym wtryskiem zużywają mniej paliwa niż porównywalne silniki gaźnikowe. Pierwsze elektroniczne sterownie zasilaniem silnika montowano w samochodach na początku lat 80. Silnik z elektronicznym wtryskiem jest również bezpieczniejszy w eksploatacji – komputer nie dopuszcza do wysokich obrotów wału i automatycznie odcina wtrysk paliwa przy danych obrotach. Silnik taki automatycznie dobiera również odpowiednią dawkę paliwa przy niskiej temperaturze, nie ma w takim samochodzie cięgła "ssania".