Steve Darcis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Steve Darcis
Steve Darcis
Państwo  Belgia
Miejsce zamieszkania Saive
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1984
Liège
Wzrost 178 cm
Masa ciała 73 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywny
Trener Reginald Willems
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 44 (12 maja 2008)
Australian Open 1R (2008, 2009, 2012, 2013)
Roland Garros 3R (2011)
Wimbledon 2R (2009, 2013)
US Open 2R (2008, 2011, 2012)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 126 (5 stycznia 2009)
Australian Open 2R (2010)
Roland Garros QF (2008)
Wimbledon 3R (2012)
US Open 1R (2008, 2012)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Steve Darcis (ur. 13 marca 1984 w Liège) − belgijski tenisista, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w grze pojedynczej, reprezentant kraju w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W 2003 roku Belg rozpoczął karierę zawodową.

W grze pojedynczej wygrał dwa turnieje rangi ATP World Tour. W połowie lipca 2007 roku zwyciężył w Amersfoort, na nawierzchni ziemnej. Będąc wówczas na 297. miejscu w rankingu z powodzeniem przeszedł najpierw eliminacje, a w turnieju głównym w drodze po tytuł wyeliminował m.in. Michaiła Jużego oraz w finale 6:1, 7:6(1) Wernera Eschauera. Na początku marca 2008 roku Darcis triumfował w halowym turnieju w Memphis, po pokonaniu w finale 6:3, 7:6(5) Robina Söderlinga. W lipcu 2008 Darcis roku ponownie osiągnął finał w Amersfoort, jednak w spotkaniu o tytuł przegrał z Albertem Montañésem.

Od września 2005 roku Darcis reprezentuje Belgię w Pucharze Davisa. Miał znaczący wkład w powrót Belgii do grupy światowej w 2009 roku, kiedy zdobył dwa punkty w rywalizacji play-off przeciwko Ukrainie, po zwycięstwach z Serhijem Stachowskim i Serhijem Bubką. W 2012 roku ponownie poprowadził Belgię do powrotu do najwyższej klasy rozgrywek, eliminując Szwecję w rundzie play-off. Darcis zdobył punkty po wygranych z Michaelem Ryderstedtem i Andreasem Vinciguerrą.

W 2008 i 2012 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich. W Pekinie odpadł z rywalizacji singlowej odpadł w 1 rundzie, natomiast w deblu awansował do 2 rundy w parze z Olivierem Rochusem. W Londynie zagrał wyłącznie w grze pojedynczej i dotarł do 3 rundy.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu gry pojedynczej był na 44. miejscu (12 maja 2008), a w zestawieniu gry podwójnej na 126. pozycji (5 stycznia 2009).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2–1)[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (0–0)
ATP International Series Gold (1–0)
ATP International Series (1–1)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (1–0)
Ceglana (1–1)
Trawiasta (0–0)
Dywanowa (1–0)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 22 lipca 2007 Holandia Amersfoort Ceglana Austria Werner Eschauer 6:1, 7:6(1)
Zwycięzca 2. 2 marca 2008 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Szwecja Robin Söderling 6:3, 7:6(5)
Finalista 1. 20 lipca 2008 Holandia Amersfoort Ceglana Hiszpania Albert Montañés 6:1, 5:7, 3:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]