Steve Mahre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Steve Mahre
Phil i Steve Mahre
Phil i Steve Mahre
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1957
Yakima, USA
Klub White Pass Ski Club
Debiut w PŚ 27.01 1976, Zwiesel
(9. miejsce – gigant)
Pierwsze punkty w PŚ 27.01 1976, Zwiesel
(9. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 7.03 1976, Copper Mountain
(2. miejsce – slalom)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 4.03 1978, Stratton Mountain (slalom)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Sarajewo 1984 Slalom
Mistrzostwa świata
Złoto
Schladming 1982 Gigant
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1981/1982
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1980/1981
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1981/1982

Steven Irving "Steve" Mahre (ur. 10 maja 1957 w Yakima) – amerykański narciarz alpejski, wicemistrz olimpijski oraz mistrz świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Steve Mahre pojawił się 27 stycznia 1976 roku w Zwiesel, gdzie w zawodach Pucharu Świata zajął dziewiąte miejsce w slalomie gigancie. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. W kolejnych startach w sezonie 1975/1976 jeszcze dwukrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, w tym raz stanął na podium. Dokonał tego 7 marca 1976 roku w Copper Mountain, gdzie był drugi w slalomie, za Ingemarem Stenmarkiem ze Szwecji. W klasyfikacji generalnej zajął 27. miejsce, w klasyfikacji giganta był trzynasty, a w klasyfikacji slalomu ósmy. W lutym 1976 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku, gdzie rywalizację w gigancie zakończył na trzynastej pozycji.

Pierwsze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata 4 marca 1978 roku w Stratton Mountain, gdzie był najlepszy w slalomie. Było to jednak jego jedyne podium w tym sezonie i w klasyfikacji generalnej zajął 23. miejsce. Wystartował także na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen w 1978 roku. Zajął tam ósme miejsce w slalomie i szesnaste w gigancie. Kolejne zwycięstwo odniósł blisko trzy lata później, 11 stycznia 1981 roku w Garmisch-Partenkirchen, ponownie wygrywając slalom. W sezonie 1980/1981 na podium stanął jeszcze cztery razy, jednak nie odniósł już zwycięstwa. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie czwarte miejsce, a w klasyfikacji slalomu był trzeci za Ingemarem Stenmarkiem i swym bratem bliźniakiem Philem Mahre. W międzyczasie wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, gdzie był piętnasty w gigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończył.

Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1981/1982, kiedy był trzeci w klasyfikacji generalnej. Wyprzedzili go jedynie jego brat oraz Ingemar Stenmark. W takiej samej kolejności ci trzej zawodnicy zajęli pierwsze trzy miejsca w klasyfikacji slalomu. Na podium stawał siedem razy, w tym pięciokrotnie zwyciężał: 14 grudnia w Cortina d'Ampezzo wygrywał slalom, 14 lutego w Garmisch-Partenkirchen zwyciężył w slalomie i kombinacji, a 13 marca w Jasnej i 17 marca 1982 roku w Bad Kleinkirchheim był najlepszy w gigancie. W 1982 roku wziął także udział w mistrzostwach świata w Schladming, gdzie wywalczył złoty medal w slalomie. Wyprzedził tam bezpośrednio Stenmarka oraz Borisa Strela z Jugosławii.

W dwóch kolejnych sezonach łącznie tylko cztery razy stanął na podium. W sezonie 1982/1983 dwukrotnie wygrał slalomy: 4 stycznia w Parpan i 6 lutego 1983 roku w Sankt Anton. Zwycięstwo w Sankt Anton było jego ostatnim triumfie w zawodach tego cyklu. W klasyfikacji generalnej był dwunasty, a wśród slalomistów zajął czwarte miejsce. Ostatnie podium w karierze wywalczył 13 grudnia 1983 roku w Courmayeur, gdzie był trzeci w slalomie. W czołowej dziesiątce znalazł się jeszcze tylko dwa razy, w efekcie zajmując 47. miejsce w klasyfikacji generalnej. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie w 1984 roku, gdzie osiągnął jeden z największych sukcesów swojej kariery. Mahre był na prowadzeniu po pierwszym przejeździe w slalomie, wyprzedzając pozostałych zawodników o 0,70 sekundy. Jednak w drugim przejeździe uzyskał ósmy wynik, osiągając drugi łączny wynik i zdobywając srebrny medal. Ostatecznie rozdzielił na podium swojego brata Phila oraz Francuza Didiera Bouveta. Na tych samych igrzyskach zajął także siedemnaste miejsce w gigancie. W 1984 roku zakończył karierę

Wspólnie z bratem jest właścicielem ośrodka treningowego w Park City.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
13. 10 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 3:26,97 min +6,79 s Szwajcaria Heini Hemmi
15. 19 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:40,74 min +4,20 s Szwecja Ingemar Stenmark
DNF 22 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:44,26 min - Szwecja Ingemar Stenmark
17. 14 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Gigant 2:41,18 min +4,85 s Szwajcaria Max Julen
2.Silver medal.svg 19 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Slalom 1:39,41 min +0,21 s Stany Zjednoczone Phil Mahre

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
13. 10 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 3:26,97 min +6,79 s Szwajcaria Heini Hemmi
16. 2 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Gigant 3:02,52 min  ? Szwecja Ingemar Stenmark
8. 5 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:39,54 min +4,22 s Szwecja Ingemar Stenmark
15. 19 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:40,74 min +4,20 s Szwecja Ingemar Stenmark
DNF 22 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:44,26 min - Szwecja Ingemar Stenmark
1.Gold medal.svg 3 lutego 1982 Austria Schladming Gigant 2:38,80 min - -
DNF 7 lutego 1982 Austria Schladming Slalom 1:48,48 min - Szwecja Ingemar Stenmark

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Stany Zjednoczone Stratton Mountain4 marca 1978 (slalom)
  2. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen11 stycznia 1981 (slalom)
  3. Włochy Cortina d'Ampezzo14 grudnia 1981 (slalom)
  4. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen14 lutego 1982 (slalom)
  5. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen14 lutego 1982 (kombinacja)
  6. Czechosłowacja Jasná13 marca 1982 (gigant)
  7. Austria Bad Kleinkirchheim17 marca 1982 (gigant)
  8. Szwajcaria Parpan4 stycznia 1983 (slalom)
  9. Austria Sankt Anton6 lutego 1983 (slalom)
  • 9 zwycięstw (6 slalomów, 2 giganty i 1 kombinacja)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Stany Zjednoczone Copper Mountain7 marca 1976 (slalom) – 2. miejsce
  2. Stany Zjednoczone Sun Valley5 marca 1977 (slalom) – 3. miejsce
  3. Francja Val d'Isère8 grudnia 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
  4. Austria Saalbach-Hinterglemm15 marca 1980 (slalom) – 2. miejsce
  5. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstaufen13 stycznia 1981 (slalom) – 3. miejsce
  6. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstaufen17 stycznia 1981 (kombinacja) – 2. miejsce
  7. Stany Zjednoczone Aspen7 marca 1981 (gigant) – 3. miejsce
  8. Bułgaria Borowec - 25 marca 1981 (slalom) – 2. miejsce
  9. Austria Kitzbühel17 stycznia 1982 (slalom) – 3. miejsce
  10. Czechosłowacja Jasná14 marca 1982 (slalom) – 3. miejsce
  11. Austria Sankt Anton6 lutego 1983 (kombinacja) – 3. miejsce
  12. Włochy Courmayeur13 grudnia 1983 (slalom) – 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]