Steve von Bergen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Steve von Bergen
Steve von Bergen - Hertha BSC Berlin (2).jpg
Imię i nazwisko Steve von Bergen
Data i miejsce
urodzenia
10 czerwca 1983
Neuchâtel,  Szwajcaria
Pozycja obrońca
Wzrost 182 cm
Masa ciała 71 kg
Informacje klubowe
Obecny klub BSC Young Boys
Numer 5
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2000–2005
2005–2007
2007–2010
2010–2012
2012–2013
2013–
Xamax
Zürich
Hertha
Cesena
Palermo
BSC Young Boys
126 (1)
68 (0)
68 (0)
61 (0)
35 (1)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2006–  Szwajcaria 35 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 1 lipca 2013.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 5 września 2013.

Steve von Bergen (ur. 10 czerwca 1983 w Neuchâtel) – szwajcarski piłkarz występujący na pozycji obrońcy. Obecnie gra w BSC Young Boys.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Steve von Bergen zawodową karierę rozpoczął w 2000 w klubie Xamax ze swojego rodzinnego Neuchâtel. Miejsce w podstawowej jedenastce tego zespołu wywalczył sobie w sezonie 2001/2002, kiedy to wystąpił w 31 ligowych pojedynkach. W 2003 razem z drużyną von Bergen dotarł do finału pucharu Szwajcarii, jednak Xamax przegrał w nim z FC Basel 0:6. Przez 5 lat spędzonych w drużynie z Neuchâtel piłkarz rozegrał 126 ligowych pojedynków.

W letnim okienku transferowym w 2005 von Bergen podpisał kontrakt z FC Zürich. W nowym zespole od razu wywalczył sobie miejsce w pierwszym składzie. Razem z nową ekipą szwajcarski obrońca w 2006 i 2007 wywalczył mistrzostwo kraju. W trakcie sezonu 2007/2008 von Bergen podpisał kontrakt z niemiecką Herthą Berlin, w której zadebiutował 25 sierpnia w przegranym 0:2 spotkaniu przeciwko Arminii Bielefeld.

4 sierpnia 2010 szwajcarski zawodnik przeniósł się do beniaminka włoskiej Serie ACeseny. W Serie A zadebiutował 28 sierpnia w zremisowanym 0:0 wyjazdowym meczu z Romą.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Szwajcarii von Bergen zadebiutował 6 września 2006 w wygranym 2:0 spotkaniu przeciwko Kostaryce. 13 maja 2008 Jakob Kuhn powołał go do szerokiej, 26–osobowej kadry na mistrzostwa Europy, jednak na turniej von Bergen ostatecznie nie pojechał. 2 lata później wziął natomiast udział w mistrzostwach świata, w trakcie których zastąpił w podstawowym składzie kontuzjowanego Philippe'a Senderosa

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]