Steven Hewitt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Steve Hewitt
Steve hewitt love amongst ruin backstage.jpg
Steve Hewitt w lutym 2011
Imię i nazwisko Steven James Hewitt
Data i miejsce urodzenia 22 marca 1971
Northwich
Pochodzenie  Anglia
Instrument śpiew, instrumenty perkusyjne, gitara
Gatunek rock alternatywny, indie rock
Zawód muzyk
Aktywność od 1994
Wytwórnia płytowa Ancient B Records
Zespół
Love Amongst Ruin,
Placebo,
Breed, The Boo Radleys, The Mystic Deckchairs, The Charlatans
Strona internetowa

Steve Hewitt (ur. 22 marca 1971, Northwich, Anglia) – były perkusista zespołu Placebo, wokalista i gitarzysta Love Amongst Ruin.

Spis treści

[edytuj] Kariera

Muzyczna kariera Steve'a Hewitta do czasu dołączenia na stałe do Placebo była burzliwa. Początkowo grał ze swoim sąsiadem z Nortwich, Timem Burgessem, w zespole The Charlatans. Przez pewien czas udzielał się też w Electric Crayons i The Mystic Deckchairs. Pewnego dnia trafił na ogłoszenie o poszukiwaniach przez grupę Breed perkusisty na czas tournée po Niemczech i czując w tym szansę na przełom w swojej karierze dołączył do zespołu.

Po powrocie z owej trasy trafił na jakiś czas do zespołu The Boo Radleys, z którym nagrał ich debiutancką płytę. Opuścił wtedy Breed na 18 miesięcy. Jednocześnie grywał z grupą K-Klas, która zanotowała sukcesy w latach 1990-1994.

W końcu przeniósł się Londynu, gdzie zaczął robić muzykę do reklam samochodowych. Jednak i ta praca nie okazała się przyszłościowa. Tymczasem Breed, zamiast podbijać rynek, było na marginesie. Wtedy Nick Cave zaprosił ich na swoje tournée "Let love In". W czasie jego trwania Steve zaprzyjaźnił się z perkusistą zespołu The Bad Seeds, Thomasem Wylderem.

Bardzo trudna sytuacja zespołu, po 6 latach spędzonych razem, w tym dwóch na wyjazdach z The Bad Seeds nie ulegała zmianie. Steve ze swoją ciężarną dziewczyną i bez żadnych widoków na przyszłość był zmuszony do objęcia pracy jako kierowca wózka widłowego. Perkusita nie zrezygnował jednak całkowicie z kariery muzycznej, wykorzystując każdą okazję do grania. Steve przyjaźnił się już wówczas z Brianem Molko – wtedy początkującym wokalistą i gitarzystą. Na jednym z ich wspólnych koncertów poznali Stefana Olsdala.

Jakiś czas potem Hewitt dołączył do zespołu stworzonego przez Molko i Olsdala. Jako Placebo nagrali dema, które pozwoliły im się wybić. Jednak Steve związany wcześniejszymi zobowiązaniami z Breed musiał odejść z Placebo, w którym został zastąpiony przez Robert Schultzberga.

Przed nagraniem drugiej płyty Placebo dołączył do nich z powrotem. Grupa odniosła ogromny sukces na całym świecie. Mimo napiętego kalendarza, Steve Hewitt znajdował czas, by sporadycznie udzielać się gościnnie w występach Breed.

Podobnie jak reszta członków Placebo, Steve zagrał małą rolę (Billa, perkusisty The Flaming Creatures) w filmie Idol (Velvet Goldmine, 1998) w reżyserii Todda Haynesa.

1 października 2007 oficjalnie ogłoszone zostało, że Steve Hewitt opuścił Placebo ze względu na "personalne i muzyczne różnice". Hewitt twierdzi, że został z zespołu wyrzucony: „Po prostu mnie wylali. Po trasie w USA nasza menadżerka wezwała mnie do biura i powiedziała, że już z nimi nie gram. I to było wszystko”[1].

Od 2010 roku Steve Hewitt jest frontmanem nowego zespołu o nazwie Love Amongst Ruin. Debiutancki album grupy, zatytułowany po prostu Love Amongst Ruin, ukazał się 13 września 2010[2]. Płyta zdobyła pozytywne recenzje[3]. Pierwszy singiel ją promujący, "So Sad (Fade)", miał premierę 30 sierpnia 2010[2].

Dołączył jako perkusista do projektu Polaroid Kiss, nagrywając z nimi EPkę The New Coliseum (2011).

W połowie 2011 roku, wspólnie z Paulem Corkettem (producent m.in. nagrań Love Amongst Ruin, Placebo, The Cure, Björk i Nicka Cave'a) pomógł przy produkcji muzycznej debiutanckiego albumu francuskiej grupy LYS[4].

[edytuj] Dzieciństwo, życie prywatne

Urodzony w Northwich w hrabstwie Cheshire, wychował się w Manchesterze.

Steve jest samoukiem. Na perkusji nauczył się grać, gdy miał 17 lat i pracował w sklepie muzycznym Dogie's Music w rodzinnym mieście. Jego pierwszym koncertem był występ przed szkolnym zgromadzeniem w Weaversham High, gdzie się uczył. Grał wtedy partie w piosence "Albatros" grupy Fleetwood Mac.

Starszy brat Steve'a zaraził go miłością do AC/DC, Black Sabbath i Dio. Później przekonał się do The Smiths, The Wonderstuff, Pink Floyd. Obecnie do swoich inspiracji muzycznych zalicza między innymi: Nicka Cave'a, Bee Gees, The Smashing Pumpkins, Jamesa Browna.

Obecnie mieszka w Londynie. Jest żonaty, ma córkę o imieniu Emily.

[edytuj] Dyskografia (wydawnictwa studyjne)

z grupą The Boo Radleys
  • Ichabod and I (1989)[5]
z grupą Breed
z grupą Baby June
  • Need to Need You (1993)[5]
z grupą Placebo
z grupą Love Amongst Ruin
z grupą Polaroid Kiss
  • The New Coliseum (EP, 2011)[7]
inne
  • Sharkboy – The Valentine Tapes (1995); bębny w utworze "Same Mother of Pearl"[5]

Przypisy

  1. Życie po Placebo. Polskie Radio Program III, 2010-09-27. [dostęp 2011-11-12].
  2. 2,0 2,1 Love Amongst Ruin announce UK tour and debut album | News (ang.). Rocklouder.co.uk, 2010-07-29. [dostęp 2011-11-12].
  3. Rich Chamberlain: Steve Hewitt: I was 'absolutely s****ing my pants' about fronting new band (ang.). MusicRadar.com, 2011-06-06. [dostęp 2011-11-12].
  4. LYS : "C'est un rêve et un honneur de travailler avec Steve Hewitt et Paul Corkett" (fr.). SFR Jeunes Talents, 2011-07-13. [dostęp 2011-12-20].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 Steve Hewitt w Discogs.com (ang.)
  6. ACOUSTIC now available (ang.). LoveAmongstRuin.com, 2011-12-05. [dostęp 2011-12-20].
  7. The New Coliseum - E.P.. Polaroid Kiss. [dostęp 2011-11-15].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach