Stevie Ray Vaughan
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: zweryfikować treść i dodać źródła. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Stevie Ray Vaughan | |
 SRV w 1989 roku - występ w telewizji Austin City Limits. |
|
| Pseudonim | Stevie, SRV |
| Data i miejsce urodzenia | 3 października 1954 Dallas |
| Pochodzenie | Stany Zjednoczone |
| Data i miejsce śmierci | 27 sierpnia 1990 East Troy |
| Gatunek | blues rock |
| Zawód | gitarzysta, piosenkarz |
| Aktywność | 1982–1990 |
| Powiązania | David Bowie, Jackson Browne, Freddie King |
| Instrument | |
| "Number One", jego Fender Stratocaster z 1962 | |
| Zespół | |
| Stevie Ray Vaughan and Double Trouble (1982) | |
| Strona internetowa | |
Stevie Ray Vaughan, właśc. Stephen Ray Vaughan (ur. 3 października 1954, zm. 27 sierpnia 1990[1]) – amerykański gitarzysta blues rockowy. W 2003 pojawił się na 7. miejscu listy magazynu Rolling Stone 100 największych gitarzystów wszech czasów[2]. Wpływ na jego styl gry na gitarze wywarł Jimi Hendrix[3].
Vaughan urodził się i wychowywał się w Dallas w stanie Teksas. Interesował się muzyką rockową. Zaczął grać na gitarze. Jako nastolatek grał w zespołach garażowych. W wieku 17 lat porzucił szkołę by zostać muzykiem zawodowym. Założył zespół Stevie Ray Vaughan and Double Trouble. W 1982 zespół wystąpił na festiwalu w Montreux, dzięki czemu na Vaughana zwrócili swoją uwagę David Bowie i Jackson Browne. Bowie zatrudnił go przy nagrywaniu swojego albumu Let's Dance. Planowane było również wzięcie udziału Vaughana w trasie promującej album, ten jednak odmówił. Za pośrednictwem swego menedżera Vaughan i jego grupa Double Trouble, podpisała kontrakt płytowy z wytwórnią Epic i nagrała kilka albumów. Kariera Vaughana cierpiała jednak ze względu na jego problemy z alkoholem oraz uzależnieniem od narkotyków. 27 sierpnia 1990 po koncercie w East Troy w Wisconsin Stevie Ray oraz inni muzycy biorący udział w koncercie, między innymi David Bowie, Robert Cray i Eric Clapton weszli na pokład dwóch śmigłowców, które miały ich przewieźć do Chicago. Śmigłowiec, na którego pokładzie podróżował Vaughan wraz z czterema innymi muzykami, uległ katastrofie krótko po starcie – wszyscy muzycy zginęli.
Spis treści |
Wybrana dyskografia[edytuj]
| Albumy na liście The Billboard 200 | |||
|---|---|---|---|
| Rok | Album | pozycja | |
| 1983 | Texas Flood | 38 | |
| 1984 | Couldn't Stand the Weather | 31 | |
| 1985 | Soul to Soul | 34 | |
| 1987 | Live Alive | 52 | |
| 1989 | In Step | 33 | |
| 1991 | The Sky Is Crying | 10 | |
| 1992 | In the Beginning | 58 | |
| 1995 | Greatest Hits | 39 | |
| 1997 | Live at Carnegie Hall | 40 | |
| 1999 | The Real Deal: Greatest Hits, Vol. 2 | 53 | |
| 2000 | Blues at Sunrise | 80 | |
| 2000 | SRV | 148 | |
| 2001 | Live at Montreux 1982 & 1985 | 178 | |
| 2002 | The Essential Stevie Ray Vaughan and Double Trouble | 165 | |
Nagrody, pozycje na listach przebojów i rekordy[edytuj]
- Nagrody Grammy
- 1984 album Blues Explosion w kategorii najlepszy album tradycyjnego bluesa
- 1989 album In Step w kategorii najlepszy album współczesnego bluesa
- 1992 single Little Wing najlepsze nagranie instrumentalne (pośmiertnie)
- 1992 album The Sky Is Crying w kategorii najlepszy album współczesnego bluesa (pośmiertnie)
- Piosenka Pride And Joy została umieszczona na liście 500 piosenek które ukształtowały rock utworzonej przez Rock and Roll Hall of Fame.
Przypisy
- ↑ Robert Santelli: The big book of blues: a biographical encyclopedia. Penguin Books, 2001, s. 474. ISBN 9780141001456.
- ↑ Rolling Stone's "The 100 Greatest Guitarists of All Time" Do you agree? (ang.). theinsider.com. [dostęp 2010-05-22].
- ↑ Jimi Hendrix/Biography (ang.). www.rollingstone.com. [dostęp 2009-07-10].
