Stevie Wonder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stevie Wonder
Stevie Wonder.jpg
Imię i nazwisko Stevland Hardaway Judkins
Pseudonim Stevland Hardaway Morris, Little Stevie Wonder, Eivets Rednow, El Toro Negro
Data i miejsce urodzenia 13 maja 1950
Saginaw
Instrument harmonijka ustna, instrumenty klawiszowe, gitara basowa, bongosy, perkusja
Zawód piosenkarz, kompozytor, autor piosenek, producent
Aktywność od 1961
Wytwórnia płytowa Tamla Motown
Odznaczenia
Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Stevie Wonder, właśc. Stevland Hardaway Judkins (ur. 13 maja 1950 w Saginaw)[1]amerykański wokalista popowy, kompozytor, producent i multiinstrumentalista.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Stevie Wonder (1967)

Stevie Wonder urodził się jako wcześniak. Nadmiar tlenu w inkubatorze doprowadził do utraty wzroku[2]. Jest jedną z najbardziej prominentnych osób na amerykańskiej i międzynarodowej scenie muzycznej. Jego bardzo eklektyczny styl zawiera elementy muzyki funk, soul, R&B, jazzu, bluesa, rock and rolla, a nawet progresywnego rocka.

Stevie Wonder współpracował z wieloma znanymi wykonawcami sceny muzycznej. Zdaniem krytyków do największych wspólnych przebojów należała piosenka Ebony and Ivory śpiewana wspólnie z Paulem McCartneyem[3]. Współpracował także z Johnem Lennonem, Michaelem Jacksonem, Bobem Dylanem, Snoop Doggiem, Rayem Charlesem, Steviem Ray Vaughanem, Busta Rhymesem, Beyonce, Herbie Hancockiem i innymi. Stał się wzorem dla wielu swoich naśladowców.

Okres w jego twórczości od 1972 roku do 1976 został nazwany przez krytyków muzycznych jako „Classic Period”, uważając płyty wydane w tym okresie za szczytowe osiągnięcia artysty[4].

Przed wyborami do sejmu kontraktowego w Polsce w 1989 roku przebywające wówczas w Polsce Stevie Wonder udzielił wsparcia „Solidarność”[5]. Na specjalnym spotkaniu w jednej z warszawskich kawiarni zaśpiewał razem z Janem Lityńskim i Jackiem Kuroniem piosenkę „I Just Called To Say I Love You”.

W tym samym roku artysta został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[6]. Otrzymał 26 nagród Grammy[7].

7 lipca 2009 uczestniczył w ceremonii pogrzebowej Michaela Jacksona w Los Angeles[8]. 28 stycznia 2012 r. pojawił się na pogrzebie piosenkarki Etty James[9], a 18 lutego tego samego roku wziął udział w ceremonii pogrzebowej Whitney Houston w Newark (New Jersey)[10].

Do najbardziej znanych piosenek Steviego Wondera należą między innymi: Isn’t She Lovely, I Wish, Sir Duke, Pastime Paradise, Send One Your Love, Happy Birthday, For Your Love, Part-Time Lover, Do I Do, I Just Called To Say I Love You oraz Superstition.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Stevie Wonder z Barackiem Obamą podczas uroczystości wręczenia Nagrody im. Gershwinów
  • 1962 – The Jazz Soul of Little Stevie
  • 1962 – Tribute to Uncle Ray
  • 1963 – The 12 Year Old Genius (live)
  • 1963 – With a Song in My Heart
  • 1963 – Workout Stevie, Workout
  • 1964 – Stevie at the Beach
  • 1965 – Stevie Wonder
  • 1966 – Uptight
  • 1966 – Down to Earth
  • 1967 – I Was Made to Love Her
  • 1967 – Someday at Christmas
  • 1968 – Eivets Rednow... Alfie
  • 1968 – For Once in My Life
  • 1969 – My Cherie Amour
  • 1970 – Stevie Wonder Live
  • 1970 – Signed, Sealed & Delivered
  • 1970 – Live at the Talk of the Town
  • 1971 – Where I'm Coming From
  • 1972 – Music of My Mind
  • 1972 – Talking Book
  • 1973 – Innervisions
  • 1974 – Fulfillingness' First Finale
  • 1976 – Songs in the Key of Life
  • 1979 – Journey Through the Secret Life of Plants
  • 1980 – Hotter than July
  • 1984 – The Woman in Red
  • 1985 – In Square Circle
  • 1987 – Characters
  • 1991 – Jungle Fever
  • 1995 – Conversation Peace
  • 1995 – Natural Wonder (live)
  • 2005 – A Time To Love

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. allmusic – Stevie Wonder Biography.
  2. Wonder znaczy cud (pol.). W: Przekrój, 21/2010 [on-line]. ziemianiczyja.pl. [dostęp 2010-08-07].
  3. Paul McCartney: Stevie Wonder to geniusz (pol.). W: sm [on-line]. polskieradio.pl. [dostęp 2012-01-26].
  4. RYAN DAVIS: Rock Hall Anniversary: Stevie Wonder’s Music of My Mind (ang.). W: Rock and Roll Hall of Fame [on-line]. examiner.com. [dostęp 2012-02-29].
  5. PAP: Wybory z 4 czerwca 1989 roku: Śmiertelny cios w PRL (pol.). m.newsweek.pl. [dostęp 2012-06-03].
  6. Plain Dealer staff: Stevie Wonder: Rock and Roll Hall of Fame Class of 1989 (ang.). W: Rock and Roll Hall of Fame News [on-line]. cleveland.com, 2012-01-01. [dostęp 2012-04-12].
  7. GRAMMY Winners: Stevie Wonder.
  8. Wielki pogrzeb Michaela Jacksona (pol.). wideoportal.pl. [dostęp 2009-07-07].
  9. Pogrzeb słynnej amerykańskiej piosenkarki. Foto (pol.). W: MG [on-line]. fakt.pl. [dostęp 2012-01-30].
  10. CGM.pl: Stevie Wonder też zaśpiewa dla Whitney Houston (pol.). cgm.pl. [dostęp 2012-02-18].
  11. http://www.loc.gov/about/awardshonors/gershwin/ Nagroda im. Gershwinów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]