Stewart SF1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stewart SF1
Stewart SF1
Kategoria Formuła 1
Konstruktor Stewart
Projektant Alan Jenkins
Dane techniczne
Nadwozie monocoque z włókna węglowego o strukturze plastra miodu
Zawieszenie
przednie
podwójne wahacze
Zawieszenie
tylne
podwójne wahacze
Silnik Ford Zetec-R 3.0 V10
Skrzynia biegów Stewart/Xtrac, półautomatyczna, 6 biegów + wsteczny
Paliwo Texaco
Opony Bridgestone
Historia
Debiut Grand Prix Australii 1997
Kierowcy 22. Rubens Barrichello
23. Jan Magnussen
Używany 1997
Wyścigi Wygrane PP NO
17 0 0 0
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
poprzednik następca
Stewart SF2

Stewart SF1 – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Alana Jenkinsa dla zespołu Stewart na sezon 1997. Kierowcami zespołu byli Rubens Barrichello oraz Jan Magnussen. Stewart debiutował w sezonie 1997, SF1 był zatem pierwszym samochodem tego zespołu.

Samochód zaczął być testowany w grudniu 1996 roku. Wiele mniejszych zespołów, które debiutowały w połowie lat 90. (Pacific, Forti, Simtek, Lola), szybko wycofywało się z Formuły 1. Stewart zapewnił sobie jednak wsparcie Forda, który udzielił zespołowi gwarancji na dostawę silników przez pięć lat oraz uczynienie z niego niejako zespołu fabrycznego Forda.

Model SF1 był na tyle konkurencyjny, by regularnie zdobywać punkty, ale miał duże problemy z niezawodnością – zawodnicy zespołu w sumie dojechali podczas sezonu do mety 8 razy. Problemy sprawiał głównie silnik. W związku z tym jedynie punkty dla zespołu zdobył Barrichello w Grand Prix Monako, kiedy to zdobył drugie miejsce. Zespół zdobył więc w sezonie 6 punktów, co dało mu dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej konstruktorów.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Silnik Opony Kierowcy 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Pkt. Msc.
1997 Stewart Ford B AUS BRA ARG SMR MCO ESP CND FRA GBR DEU HUN BEL ITA AUT LUX JPN EUR 6 9
Brazylia Rubens Barrichello NU NU NU NU 2 NU NU NU NU NU NU NU 13 14 NU NU NU
Dania Jan Magnussen NU NU 10 NU 7 13 NU NU NU NU NU 12 NU NU NU NU 9

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]