Stilb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
stilb (sb)
Układ CGS
Wymiar cd/cm^2
Jednostka luminancji
Pochodzenie nazwy gr. stilbei (błyszczeć, lśnić)
Jednostka podstawowa stilb

Stilb (z gr. stilbei – błyszczeć, lśnić) – jednostka luminacji źródła światła w układzie CGS, oznaczana sb.

Nazwa wprowadzona ok. 1920 przez francuskiego fizyka André Blondela (1863-1938)[1].

1 stilb jest luminancją powierzchni płaskiej o polu 1 cm^2 i światłości 1 kandeli.

\mathrm{1\, sb = 1\,\frac{cd}{cm^2} }

Zależności między innymi jednostkami:

  • \mathrm{1\, sb = 1\,\frac{cd}{cm^2} = 10^4\,\frac{cd}{m^2}}
  • \mathrm{1\, \frac{cd}{m^2} = 10^{-4}\, sb}
  • 1 {sb} = 10^4 {nt}

Przypisy

  1. Russ Rowlett and the University of North Carolina at Chapel Hill: A Dictionary of Units of Measurement (ang.). [dostęp 2012-07-07].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Tadeusz Troskolański: Mała Encyklopedia Techniki (s. 265). F. Matczyński, A. Przyjałkowski, I. Stabrowska, K. Wieczffiński. Wyd. IV. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1973.