Stilpnomelan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stilpnomelan
Stilpnomelane-217449.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny (K, H3O)(Fe2+, Fe3+, Mg,Al)3[Si4O10](OH)2 · XH2O
Twardość w skali Mohsa 3
Łupliwość (001)
Pokrój kryształu tabliczki heksagonalne
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 2,59-2,96 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa ciemnozielone, brunatne do niemal czarnych
Rysa czarna
Współczynnik załamania nγ = nβ 13576-1,745, nα 1,543-1,634
Inne (-)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Stilpnomelanminerał z gromady krzemianów warstwowych. Mika krucha, trioktaedryczna. Jest minerałem łupków krystalicznych facji zieleńcowej, kwarcytów i łupków węglanowych. Bywa składnikiem skał facji łupków glaukofanowych, a także słabo zmetamorfizowanych osadowych złóż żelaza.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje koło Zlatych Hor i w Hrabiczowie (Czechy), w Krzywym Rogu na Ukrainie. W Polsce stilpnomelan spotkano w pustkach diabazów występujących między Chełmem a Pomocem koło Jawora. Łupki stilpnomelanowe występują w Rudawach Janowickich. W pegmatytach granitowych Żołkiewki koło Strzegomia wyróżniono czarne i ciemnozielone oraz złocistobrunatne odmiany tego minerału.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa. Warszawa: PAE, 1993. ISBN 83-85636-03-X.
  • M. Borkowska, K. Smulikowski: Minerały skałotwórcze. Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1973.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]