Stołpce
Na mapach:
| Stołpce Стоўбцы |
|||
|
|||
| Państwo |  Białoruś |
||
| Obwód | miński | ||
| Rejon | stołpecki | ||
| Położenie | 53°29′N 26°44′E |
||
| Ludność (2010) • liczba ludności |
15 400[1] |
||
|
Położenie na mapie Białorusi
  Stołpce
|
|||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||
Stołpce (biał. Стоўбцы, Stoubcy, ros. Столбцы, Stołbcy) – miasto na Białorusi, w obwodzie mińskim, centrum administracyjne rejonu stołpeckiego, położona przy trasie linii kolejowej Warszawa – Brześć – Baranowicze – Mińsk.
Miasto liczy 15,4 tys. mieszkańców (2010). Stołpce położone są około 70 km na południowy zachód od Mińska.
Spis treści |
[edytuj] Demografia
[edytuj] Okres II Rzeczypospolitej
Były miastem stołecznym ówczesnego powiatu stołpeckiego w dawnym województwie nowogródzkim. W Stołpcach mieściła się ostatnia stacja kolejowa przed przedwojenną granicą polsko-radziecką. Siedziba stacjonowania polskich wojsk lotniczych, istniało duże lotnisko wojskowe.
W nocy z 3 na 4 sierpnia 1924 roku miasto zostało napadnięte przez uzbrojoną grupę dywersantów sowieckich, wcześniej dostarczonych na granicę polsko-sowiecką ciężarówkami Armii Czerwonej. Dywersanci zabili 7 policjantów i urzędnika starostwa, sterroryzowali i ograbili miejscowość. Był to najgłośniejszy, lecz nie jedyny przypadek napaści zbrojnych grup z ZSRR na terytorium Polski. Bezpośrednio po nim władze polskie podjęły decyzję o utworzeniu Korpusu Ochrony Pogranicza[2].
Za II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Stołpce. Do 17 września 1939 roku miasto było garnizonem macierzystym Batalionu KOP „Stołpce”.
[edytuj] Zabytki
Cerkiew prawosławna, barokowo-klasycystyczna z 1825 r. fundacji Czartoryskich.
[edytuj] Galeria
-
Budynek administracji rejonu
-
Ulica miasta
-
Most kolejowy na rzece Niemen
[edytuj] Osoby związane ze Stołpcami
W tym mieście w roku 1923 urodziła się polska śpiewaczka operowa i operetkowa – Halina Mickiewiczówna.
Przypisy
- ↑ Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
- ↑ Tomasz Głowiński: Geneza Korpusu Ochrony Pogranicza. W: Zapomniany garnizon. Oddziały Korpusu Ochrony Pogranicza w Iwieńcu w latach 1924–1939. s. 11.
[edytuj] Bibliografia
- Tomasz Głowiński: Zapomniany garnizon. Oddziały Korpusu Ochrony Pogranicza w Iwieńcu w latach 1924–1939. Wyd. 1. Wrocław: Wydawnictwo GAJT, 2008/2009, s. 175. ISBN 978-83-88178-71-9.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
