Sto Diabłów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sto Diabłów. Mozaika z czasów Czteroletniego Sejmu
Autor Józef Ignacy Kraszewski
Język polski
Data I wyd. 1870
Typ utworu powieść historyczno-obyczajowa

Sto Diabłów. Mozaika z czasów Czteroletniego Sejmu, powieść Józefa Ignacego Kraszewskiego. Akcja utworu rozgrywa się w Warszawie i okolicach, w czasach Stanisława Augusta, podczas obrad Sejmu Czteroletniego.

W latach 1869-70 Sto Diabłów drukowano w odcinkach na łamach "Kraju", gazety wychodzącej w Krakowie. Pierwsze książkowe wydanie powieści ukazało się w 1870 r., nakładem wydawcy tegoż "Kraju".

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Głównym bohaterem powieści jest książę Konstanty Korjatowicz, młodzieniec wysokiego rodu, któremu przyszło po śmierci rodziców borykać się z wieloma trudnościami. W wyniku komplikacji prawnych i przedłużającego się procesu spadkowego zostaje praktycznie bez grosza. Zniesmaczony atmosferą ówczesnej Warszawy, publicznie występuje przeciw upadkowi obyczajów warstw wyższych. Naraża się tym tytułowym "stu diabłom", czyli tajnemu stowarzyszeniu ówczesnej "złotej młodzieży".

Śledząc koleje losu księcia, można poznać ówczesną obyczajowość, zobaczyć potret osiemnastowiecznej Warszawy, a także poznać okoliczności uchwalenia Konstytucji 3 maja.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]