Stocznia Gdynia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 54°32′12″N 18°30′41″E/54,536667 18,511389

Stocznia Gdynia
Stocznia Gdynia.jpg
Typ stoczni stocznia budowlana
Data powstania 3 listopada 1922
Państwo  Polska
Miasto Gdynia
Dawne nazwy Towarzystwo z Ograniczoną Poręką "Stocznia w Gdyni", Stocznia Gdyńska, Stocznia im. Komuny Paryskiej
Strona stoczni
Wikimedia Commons

Stocznia Gdynia S.A.stocznia okrętowa w Gdyni w stanie likwidacji. Zajmuje 100 ha przy kanale portowym Portu Gdynia. Utrzymywała własne Biuro Projektowe współpracujące z Politechniką Gdańską i z Centrum Techniki Okrętowej. Posiadała certyfikat jakości ISO 9001. Jako stocznia produkcyjna wybudowała ponad 600 statków o coraz większej złożoności konstrukcyjnej i tonażu.

W 1998 roku stocznia zakupiła upadającą Stocznię Gdańską tworząc Grupę Stoczni Gdynia S.A.

24 lutego 2006 roku prezesem Stoczni Gdynia S.A. został Kazimierz Smoliński.

W 2003 roku Stocznia Gdynia zajęła pierwsze miejsce w Europie i piętnaste w świecie w kategorii wielkości produkcji (wyrażonej w CGT - compensated gross tonnage)[1].

6 listopada 2008 Komisja Europejska wydała decyzję w sprawie stoczni w Gdyni i Szczecinie, uznając udzieloną im przez polski rząd pomoc publiczną za nielegalną. Zgodnie z planem uzgodnionym z Komisją, podzielony na części majątek stoczni Gdynia i Szczecin miał zostać sprzedany w przetargach, a załoga - zwolniona[2].

Likwidacja Stoczni Gdynia oraz poszukiwanie inwestora[edytuj | edytuj kod]

Od marca 2009, zgodnie z przyjętą w sejmie tzw. "specustawą stoczniową" rozpoczęto proces kompensacji Stoczni Gdynia, co oznacza jej likwidację poprzez całkowitą wyprzedaż majątku stoczni w przetargu nieograniczonym oraz zwolnienia grupowe obejmujące wszystkich pracowników. Proces ten trwał do dnia 31 maja 2009 roku. Pieniądze ze sprzedaży miały zostać przekazane na spłatę wierzycieli stoczni - publicznych oraz prywatnych oraz na zobowiązania publiczno-prawne, m.in. wobec ZUS.

Przyszłość terenów stoczniowych nie jest znana - w przyszłości może tam powstać inna stocznia, ale brak na to jakichkolwiek gwarancji. Ze względu na wyprzedaż w trybie nieograniczonym, powstać tam mogą dowolne inne przedsiębiorstwa, nie związane z branżą morską.

Inwestorem w firmie Polskie Stocznie, która miała zostać właścicielem majątku stoczni w Gdyni i Szczecinie planował zostać katarski fundusz QInvest. Transakcja była gwarantowana przez Qatar Islamic Bank oraz QInvest[3]. Jedynym udziałowcem Polskich Stoczni była fundacja Stichting Particulier Fonds Greenrights, powstała po to, by przeprowadzić transakcję zakupu kluczowych aktywów obu zakładów. W maju 2009 Stichting Particulier Fonds Greenrights zakupił kluczowe aktywa stoczni Gdynia i Szczecin, a 17 czerwca otrzymał gwarancje arabskiego banku Qatar Islamic Bank. Inwestor miał zapłacić za majątek stoczni Gdynia ponad 287 mln PLN. 25 czerwca 2009 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji wydało oficjalną zgodę na sprzedaż aktywów Stoczni Gdynia S.A., potrzebną dla podmiotów spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego[2]. Spółka Polskie Stocznie została zarejestrowana przez warszawski sąd 21 lipca. Jej kapitał zakładowy wynosił 100 000 zł.[3].

Prezesem zarządu Polskich Stoczni miał zostać Jan Ruurd de Jonge, natomiast dyrektorem Polskich Stoczni Gdynia - Piotr Paszkowski[4].

Stocznia Gdynia miała odtąd koncentrować się na budowie tankowców do transportu skroplonego gazu ziemnego LNG[4].

Początkowo pieniądze miały wpłynąć do 21 lipca 2009, ale fundusz Stichting Particulier Fonds Greenrigts poprosił resort skarbu o przesunięcie tego terminu. Ostatecznie wyznaczono nową datę, 17 sierpnia (do godz 0:00), ale potencjalny inwestor nie dotrzymał także tego terminu[3]. Premier Donald Tusk wkrótce poinformował, że toczą się rozmowy z innym inwestorem - Qatar Investment Authority, który jest zainteresowany przejęciem majątku stoczni. Rzecznik Ministerstwa Skarbu Państwa Maciej Wiewiór wyznaczył termin ostatecznego sfinalizowania transakcji na dzień 30 sierpnia[5]. Kolejny potencjalny inwestor nie zapłacił jednak ustalonej kwoty, po czym Minister Skarbu Państwa Aleksander Grad wystąpił do Komisji Europejskiej o przedłużenie terminu sprzedaży stoczni[6].

Raport NIK[edytuj | edytuj kod]

30 lipca 2009 Najwyższa Izba Kontroli przedstawiła bardzo dobrze udokumentowany raport (do 2007) o wynikach restrukturyzacji i prywatyzacji polskich stoczni. Wynika z niego, iż kolejne rządy nie potrafiły osiągnąć założonych celów restrukturyzacyjnych, a stocznie nie uzyskały rynkowej zdolności produkcyjnej. Raport postawił poważne zarzuty resortowi skarbu państwa, Agencji Rozwoju Przemysłu i korporacji Polskie Stocznie. Dotyczą one bezzasadnego zasilania stoczni kolejnymi dotacjami, braku strategii dla całej branży oraz niedotrzymywania przyjętych harmonogramów reformowania i restrukturyzacji stoczni[7].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Olza na pochylni
  • 3 listopada 1922 – powstanie Towarzystwa z Ograniczoną Poręką "Stocznia w Gdyni";
  • 31 grudnia 1927 – "Stocznia Gdyńska" S.A.;
  • 17 września 1931 – wodowanie pierwszej samodzielnie zaprojektowanej i wykonanej jednostki - stalowej motorówki "Samarytanka";
  • 23 lutego 1936 – Odbyło się Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie akcjonariuszy „Stoczni Gdyńskiej". Przyjęto uchwałę o uchyleniu likwidacji spółki. Przewodniczącym Rady Nadzorczej został Ignacy Brach, zaś dyrektorem Stoczni Gdyńskiej - Jerzy Arnold Badian,a jego zastępcą ds. technicznych został Aleksander Rylke – późniejszy dziekan na Politechnice Gdańskiej  ;
  • 28 sierpnia 1938 – stępka pod pierwszy budowany w Polsce statek pełnomorski, parowy drobnicowiec SS Olza (planowane wodowanie: wrzesień 1939);
  • podczas II wojny światowej stocznia została przejęta przez Deutsche Werke Kiel A.G. z Kilonii, której Stocznia Gdyńska była oddziałem; były w niej remontowane duże okręty Kriegsmarine a później budowano w niej okręty podwodne;
  • od maja 1945 – odbudowa po nalotach z października 1943 i 1944 r., rozpoczęcie remontów; ponowna zmiana nazwy na "Stocznia im. Komuny Paryskiej";
  • listopad 1952 – przekazanie do użytkowania drobnicowca "Melitopol" dla ZSRR, pierwszego z serii 35 takich jednostek;
  • 1959-1963 – w ramach rozbudowy stoczni powstał ośrodek budowy kadłubów oraz pierwszy suchy dok;
  • 2 października 1963 – wodowanie zamówionego dla PLO drobnicowca "Francesco Nullo" – pierwszego statku zbudowanego w Polsce w suchym doku;
  • koniec lat 60. – dalszy rozwój w związku z budową dla Norwegów 13 masowców typu "B-523" (26 000 ton);
  • 17 grudnia 1970 – załoga stoczni idąca do pracy po strajku została ostrzelana z broni maszynowej przez wojsko i milicję (Grudzień 1970);
  • 6 lutego 1975 – wodowanie masowca "Marstial Budyonnyy" (105 000 ton), kolejne zmiany technologiczne w związku ze specjalizacją w jednostkach o dużych tonażach;
  • 30 października 1976 – drugi suchy dok w stoczni, przystosowany do budowy statków o nośności do 400 000 ton;
  • 29 listopada 1991 – transformacja do jednoosobowej spółki Skarbu Państwa "Stocznia Gdynia S.A.".

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Stocznia Gdynia jest jedną z pierwszych stoczni na świecie, które zapoczątkowały budowę udoskonalonych tankowców o podwójnym poszyciu kadłuba.[1]

W filmie[edytuj | edytuj kod]

Stocznia Gdyńska posłużyła m.in. za plan specjalnego odcinka "Szkoły Przetrwania" dotyczącego przetrwania w "miejskiej dżungli"[8]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]