Stojczo Stoew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stojczo Stoew
Stoev.jpg
Data i miejsce
urodzenia
15 sierpnia 1965
Razgrad, Bułgaria
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Obecny klub Minior Pernik (trener)
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1980–1989
1989–1992
Lokomotiw Sofia
Panserraikos
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1987–1888  Bułgaria 2 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1998
2000
2001–2003
2007–2009
2009–2010
2010–
Lokomotiw Sofia, asystent
reprezentacja Bułgarii U-17
Akademik Swisztow
Czawdar Etropole
Sportist Swoge
Minior Pernik

Stojczo Zacharijew Stoew (ur. 15 sierpnia 1965) – bułgarski piłkarz, grający na pozycji ofensywnego pomocnika, oraz trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem Lokomotiwu Sofia, w którym występował przez większą część swojej kariery. W ciągu dziewięciu lat gry w tym klubie zdobył Puchar Bułgarii (1982) oraz trzykrotnie – w sezonach 1982–1983, 1984–1985 i 1986–1987 – kończył rozgrywki na czwartym miejscu, gwarantującym grę w europejskich pucharach. W zespole Lokomotiwu rozegrał blisko dwieście meczów.

Po upadku komunizmu wyjechał za granicę, do greckiego Panserraikosu, jednak już po trzech latach, z powodu ciężkiej kontuzji, musiał zakończyć karierę.

Dwa razy zagrał w reprezentacji Bułgarii.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Działalność szkoleniową rozpoczął w 1998, kiedy został asystentem Christo Bonewa w Lokomotiwie Sofia. Później samodzielnie prowadził reprezentację Bułgarii juniorów oraz zespoły z niższych lig: Akademik Swisztow i Czawdar Etropole. Z tym ostatnim odniósł pierwszy poważny sukces w swojej karierze. W sezonie 2007–2008 drugoligowy Czawdar dotarł do 1/8 finału Pucharu Bułgarii, co do 2010 było najlepszym wynikiem w historii tego klubu.

Pod koniec 2009 roku Stoew został zatrudniony w zespole beniaminka I ligi, Sportiście Swoge. Pracował w nim przez całą rundę wiosenną, jednak nie został uratować go przed spadkiem do II ligi. Na koniec sezonu klub był przedostatni w lidze.

Stoew powrócił do ekstraklasy już w kolejnym sezonie, kiedy po piątej kolejce zastąpił Antona Wełkowa na stanowisku trenera Minioru Pernik[1]. Na koniec rozgrywek 2010-2011 zajął z nim dziewiąte miejsce, gwarantujące bezpieczne pozostanie w lidze.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Kariera piłkarska

Przypisy