Stokłosa miękka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stokłosa miękka
Bromus.hordeaceus.2.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj stokłosa
Gatunek stokłosa miękka
Nazwa systematyczna
Bromus hordeaceus L.
Sp. Pl.: 77 (1753)
Synonimy

Bromus mollis L.

"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Stokłosa miękka (Bromus hordeaceus L.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych. Jako gatunek rodzimy występuje w Eurazji i północnej Afryce. Ponadto zawleczony do Ameryki, Australii, Nowej Zelandii i południowej Afryki[2]. W Polsce jest gatunkiem pospolitym[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Źdźbło o wysokości 20-70 cm, wzniesione prosto lub nieznacznie łukowato wygięte; skąpo ulistnione.
Liście
Płaskie, o szerokości 2-7 mm i długości do 20 cm, miękko owłosione z obu stron, wiotkie i spiczasto zakończone. Języczek liściowy o długości 1,5-2,5 mm, delikatnie ząbkowany. Silnie owłosione pochwy liściowe.
Kwiaty
Zebrane w kwiatostanie w postaci wiechy o długości 5-10 cm, skupionej, o jajowatym zarysie. Gałązki owłosione, sztywne, najczęściej wzniesione. Większość szypułek krótsza od kłosków. Kłoski o długości 12-22 mm, 6-12 kwiatowe, nieznacznie spłaszczone, jajowate, ościste, zwykle miękko owłosione. Plewy owłosione i krótsze od kłoska. Dolna plewa trójnerwowa, górna 5-7 nerwowa. Dolna plewka 7-9 nerwowa, miękko owłosiona, z jasnym brzegiem. Poniżej dwuzębnego szczytu plewki dolnej wyrasta prosta ość o długości do 10 mm.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Jednoroczna lub dwuletnia trawa kępkowa. Kwitnie od maja do czerwca. Występuje na łąkach, pastwiskach, przydrożach i ugorach. Roślina o szerokiej amplitudzie ekologicznej, najlepsze warunki znajduje na stanowiskach umiarkowanie wilgotnych i średnio żyznych. Jest gatunkiem charakterystycznym łąk świeżych z rzędu Arrhenatheretalia elatioris. Liczba chromosomów 2n = 28[4].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Gatunek zróżnicowany na cztery podgatunki[2]:

  • Bromus hordeaceus subsp. divaricatus (Bonnier & Layens) Kerguélen - występuje w basenie Morza Śródziemnego
  • Bromus hordeaceus subsp. hordeaceus - rośnie w całym zasięgu gatunku
  • Bromus hordeaceus subsp. longipedicellatus Spalton - występuje w Europie zachodniej
  • Bromus hordeaceus subsp. thominei (Hardouin) Maire - rośnie w basenie Morza Śródziemnego i w zachodniej Europie

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-21].
  2. 2,0 2,1 Bromus hordeaceus na eMonocot [dostęp 2014-01-28].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  4. Bromus hordeaceus na Flora of China [dostęp 2014-01-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Nawara: Rośliny łąkowe. Multico, 2012, s. 65