Stokrotnica górska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Stokrotnica górska | |
|---|---|
 Stokrotnica w Dolinie Kościeliskiej
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Asteroideae |
| Gatunek | stokrotnica górska |
| Nazwa systematyczna | |
| Bellidiastrum michelii Cass. F. Cuvier, Dict. Sci. Nat. ed. 2, 4, suppl.: 71. 1817 |
|
| Synonimy | |
|
Aster michelii (L.) Scop.), |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Stokrotnica górska (Bellidiastrum michelii) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje tylko w górach Europy[2]. W Polsce występuje wyłącznie w Tatrach i Pieninach.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Owłosiony, wzniesiony i dość gruby głąbik o wysokości 10-30 cm.
- Liście
- Wyłącznie liście odziomkowe o kształcie łopatkowatym lub jajowato wydłużonym i piłkowanych brzegach. Blaszka liściowa stopniowo zwężająca się w ogonek. Liście delikatnie owłosione.
- Kwiaty
- Jeden tylko koszyczek na szczycie głąbika, do złudzenia podobny do koszyczka stokrotki pospolitej. Dno koszyczka nagie (bez plewinek). Na brzegu koszyczka jeden szereg białych kwiatów języczkowych. Są to wyłącznie kwiaty żeńskie. W wyższych partiach gór często mają one czerwonawe zabarwienie. Wnętrze koszyczka wypełniają obupłciowe drobne, żółtej barwy kwiaty rurkowe. Kielich przekształcony w puch kielichowy.
- Owoc
- Niełupki z puchem kielichowym. Obecność puchu kielichowego wyraźnie odróżnia stokrotnicę od stokrotki, która nie posiada go.
- Gatunki podobne
- Roślina swoim wyglądem bardzo przypomina stokrotkę pospolitą. Najbardziej rzucają się w oczy różnicą jest głąbik – u stokrotnicy znacznie dłuższy niż u stokrotki.
Biologia i ekologia [edytuj]
- Bylina. Kwitnie od maja do sierpnia. Przy deszczowej pogodzie kwiaty zwijają się osłaniając wnętrze kwiatostanu. Roślina wiatrosiewna.
- Siedlisko: naskalne murawy, hale, skały. Roślina górska. Występuje od regla dolnego aż po piętro alpejskie, głównie na podłożu wapiennym (roślina wapieniolubna).
- W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Seslerion tatrae[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-07-20].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia [edytuj]
- Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- Roślinność występująca w Tatrach
